Een lichtgroen luxe ei op zondag

Het onopvallendste en laatste slachtoffer van de dreigende watersnood was het Araucana-ei. Albert Heijn was van plan om in de woensdagse advertentie van vorige week het Araucana-ei met gepaste fanfare te presenteren.

Maar tijdens de conceptieperiode van de advertentie dreigde de watersnood. 's Lands grootste kruidenier vreesde dat de advertentie zou kunnen terechtkomen in dezelfde krant waarin melding zou worden gemaakt van echte dijkdoorbraken en grootschalige overstromingen. En dat wilde AH voorkomen. Stel je voor: op de voorpagina's staat dat Nederland is getroffen door een ramp en op de achterpagina's staat dat Albert Heijn komt met iets geheel nieuws: het Araucana-ei, geen wit ei, geen bruin ei maar een groen ei.

Het Araucana-ei stond uiteindelijk wel vermeld in de advertentie, maar het viel nauwelijks op. De advertentie meldde voor alle eieren een korting van 25 procent 'ter ere van ons nieuwe Araucana-ei'. Verder geen woord over het Araucana-ei. Alleen de prijs: vier stuks van 2.49 voor 1.85 gulden. Na wat rekenen blijkt het Araucana-ei met een reclameprijs van 46 cent twee keer zo duur als het maïs-ei (23 cent) en het viergranen scharrelei (24 cent). Het volière-ei kost 19 cent, de nog goedkopere legbatterij-eieren levert Albert Heijn niet.

Een ei dat twee keer zo duur is als een gewoon ei, dat moet vast wel dubbel zo groot zijn als een gewoon kippeëi. Misschien is het wel zo'n reuzen-oerei als Fred Flintstone krijgt voorgezet door Wilma. In het eierschap van de AH-supermarkt vallen de doosjes Araucana-eieren onmiddellijk op door de aquamarijnkleur, maar de eieren zijn even groot als het modale kippeëi. Ze zijn lichtgroen. De banderol noemt het mintgroen en zegt dat ze afkomstig zijn van kippen van het Araucana-ras, dat oorspronkelijk uit de Andes komt. Bij natuurfarm De Boed scharrelen de kippen buiten rond en krijgen ze voeding zonder kunstmatige kleurstoffen. “Daardoor ontstaat een fraai ei met een pittige smaak en een mooie gele dooier. Kortom, een luxe ei voor speciale gelegenheden om Uzelf eens extra te verwennen.”

In de Allerhande van deze maand staat niets over het nieuwe ei, maar vanuit Zaandam licht AH-woordvoerder Erik Muller telefonisch het Araucana-ei nader toe, al is de informatie beperkt omdat de betrokken assortimentsmanager met vakantie is. Muller verklaart dat het ei in Nederland exclusief bij AH verkrijgbaar is en dat het wordt gepresenteerd in het hoge marktsegment. Dat laatste betekent inderdaad dat het gewoon duur is: “Het is top of the bill.” Muller bevestigt het vermoeden dat AH met de introductie van het Araucana-ei het ei uit de anonimiteit haalt. Een ei kan nu ook een naam hebben, zoals er naast naamloos rundvlees bij voorbeeld Blonde Aquitaine en Charolais is.

Ook woordvoerder Wind van het Produktschap voor vee, vlees en eieren weet niets speciaals over de Araucana-kip te vertellen. Hij spreekt wel over de wens tot meer verscheidenheid bij een deel van de consumenten. Die willen behalve over de voeding en leefwijze van de kip ook meer weten over de raciale herkomst van het ei. Zo was er vroeger het Barnevelder kipperas, maar tegenwoordig hebben de kippenfokkerijen allerlei eigen foklijnen, waarin diverse rassen zijn gekruist. De Araucana-raskip signeert haar ei nog wat beschroomd, soms valt het lichtgroen zó bleek uit dat het bijna wit is.

Zondagmorgen, terwijl Haydns symfonie nr. 83 La Poule het ontbijt begeleidt, wordt het Araucana-ei vergeleken met het gras-ei van AH. De gepelde vijfminuten-eieren liggen op bordjes die onderop zijn gemerkt en een paar keer zijn verwisseld. Beide eieren zijn erg lekker. Maar de ene dooier is geler dan de andere, dat zal dan het Araucana-ei wel zijn en dus lijkt het dure ei uit de verre Andes toch iets lekkerder.