Regels

Frans en Mieke de Bruijn bewonen het landhuis en drijven tevens de boerderij. Natuurlijk waren dit vroeger, toen het landgoed gesticht werd door grootvader Dobbelmann (geld uit de tabaksindustrie), gescheiden functies.

Frans begon in 1961. Sinds de terreinen in '77 door zijn moeder van de hand werden gedaan, is hij pachter van Het Geldersch Landschap. Hij klinkt eerder Haags dan Veluws, maar beschouwt zichzelf beslist als boer.

In het begin nog gemengd bedrijf - akkerbouw op de hoge, vee op de lage grond. Later bijna uitsluitend melkkoeien, tot veertig stuks toe. Nu zijn er nog maar tien (vandaar dat hij vorige week ruimte had voor evacués uit het Land van Maas en Waal). Straks denkt hij er twee aan te houden voor eigen gebruik. Toch nog dochters van dochters van dochters van het begin.

De melkrechten zijn per 1 april verkocht. De leeftijd, geen opvolger, al die regels die er worden opgelegd. Hij wil, in een lagere versnelling, doorgaan met zoogkoeien en meststieren. Voor een deel van zijn grond heeft hij een beheersovereenkomst afgesloten. Dat betekent laat maaien, extensief gebruik. Maar je bent dan eigenlijk gedwongen de rest van de grond íntensiever te gebruiken. Terwijl je kunstmest moet aanvoeren omdat drijfmest niet meer mag. Duidelijk? Ja, dat is duidelijk: het zijn per saldo juist de aardige boeren die aan de kant worden gezet.