Twaalf tuineigenaren over hun grote passie

Passie voor tuinen, zondag, Ned.1, 17.59-18.11u.

'Het Kleine Paradijs' was een van de eerste leuke Nederlandse tuinprogramma's die op televisie werden uitgezonden. Dat nu is ruim tien jaar geleden. Tot die tijd waren tuinmensen buiten hun eigen kring vrij onbekende figuren die in hun particuliere bestaan een eigen 'paradijs' creëerden. De programmamakers brachten enkele enthousiastelingen onder de aandacht van het brede publiek - onder wie Mary Dresselhuys, wel bekend als toneelspeelster, maar niet als 'tuingek'. Tuinieren was nog niet in de mode en volkstuinders waren zo slim om de geneugten van het kweken, vermeerderen en verbouwen niet aan de grote klok te hangen. Natuurlijk waren er grote liefhebbers, zoals de heer en mevrouw Canneman van Hof van Walenburg in Langbroek. Zij brachten, zo vertelt mevrouw Keyzer in een aflevering van Passie voor Tuinen, in de jaren zestig al bijzondere planten mee van hun buitenlandse reizen en introduceerden allerlei nieuwe soorten in Nederland.

In de twaalfdelige televisieserie Passie voor tuinen laat fotograaf Henk Dijkman verschillende tuineigenaren aan het woord over hun grote passie, het tuinieren. De meeste tuinen die worden getoond genieten landelijke bekendheid, zoals Huys De Dohm in Heerlen en de al genoemde Hof van Walenburg, die door hun eigenaren enkele dagen per jaar voor het publiek worden opengesteld.

Dijkman gaat onder meer op bezoek bij Sijtje Stuurman die in haar Bergense tuin intieme kamertjes maakt en een ongedwongen sfeer wil creëren, en bij de tuinarchitecte Mien Ruys die haar Delftse vorming niet verloochent. Zij trekt van leer tegen de 'plantjesmensen' die meer oog hebben voor een bloempje dan voor de structuur, het totaalbeeld van de tuin. Henk Gerritse laat in zijn Prionatuinen groente 'uitschieten'. Pastinaak, wortel en prei blijken niet alleen gebruikswaarde te hebben maar ook mooie bloeiwijzen te produceren. In het Groningse Warfhuizen ligt de tuin van mevrouw Torringa. Zij houdt van borders op kleur en heeft weinig clementie met planten die niet het beoogde effect sorteren. Die gaan direct 'op de schop' en worden verzet.

Dat al dat moois waarmee de lezer van tuinglossy's wordt overstelpt behalve veel inspanning ook een groot uithoudingsvermogen vraagt, blijkt uit het verhaal van mevrouw Gramsbergen. De buitenkant van het huis in Usquert waarin zij twintig jaar geleden ging wonen beviel haar allerminst. Ze besloot de gevel te verzachten door hem te laten begroeien en plantte vier New-Dawnrozen die langs de gevel werden geleid en op een speciale manier werden gesnoeid. Het resultaat is zeer opmerkelijk, alle ramen worden omlijst door bleekroze bloeiende rozen, maar het duurde wel twintig jaar voordat de gevel was geworden zoals mevrouw Gramsbergen zich had voorgesteld.