Confetti

Napoleon droeg een hoed als een geknakte kachelpijp, een jas met wapperende panden en grote schoenen met lange punten. Hij had een spitse baard en borstelige wenkbrauwen. Niemand wist waar hij vandaan kwam. Hij was er ineens en ging niet meer weg. Ten slotte vergroeide hij zo met de stad dat iedereen hem van verre herkende. En we mogen nog wel iets verder gaan: iedereen hield van hem.

Hij was altijd vrolijk en had vroeger vast op de kermis gestaan. Maar waarom zou een stadgenoot hem naar dat onbekende verleden vragen? Hij heette Napoleon en dat was genoeg. Je kon hem veel beter uitnodigen op een feest waar hij de gasten met geheime trucs en gekke gezichten vermaakte.

Als hij op dreef was opende hij zijn valies, zo'n ouderwets bruin koffertje dat een dokter vroeger altijd bij zich had. Hij stak er een lange arm in en even later bestrooide hij iedereen met serpentine en confetti. De hele stad was het erover eens. Als Napoleon van de partij was kon de boel weer eens flink op stelten worden gezet.

Dit verhaal komt uit een film die ruim veertig jaar geleden werd gemaakt. Nog zie ik voor me hoe Napoleon wraak nam. Niet op al die feest vierende stadgenoten, maar op één man die hem lang geleden had bedrogen. Als Napoleon wist hij een afspraak met hem te maken. Lachend en schertsend kwam hij bij zijn gastheer binnen. Wat was de stemming goed. Hij ging zitten en ineens trok hij zijn baard en wenkbrauwen los.

Op het plaatje zie je een heel andere Napoleon, de Franse keizer zelf. Wie denkt er bij hem niet aan helmen en soldaten, sabels en kanonnen, paarden en slagvelden. Daar kan de Napoleon uit de film niet tegen op. Hij vermoordde alleen maar die ene vijand.

Hij verliet het huis ongezien en liep als een onopvallende burger naar het station. De baard, de wenkbrauwen en die rare kleren had hij in het valies gedaan. Hij had lang op zijn kans gewacht en geen fout gemaakt. Niemand zou hem ooit verdenken. Hij keek niet op of om, ook niet op het perron. Had hij dat wel gedaan dan zou hij het spoor hebben gezien dat hij zelf had uitgezet. In het oude valies moest een gat zitten waaruit de confetti voor het komende feest was gedwarreld.