Af en aan

Het aardige van mensen die met dieren omgaan is dat ze dingen vertellen die me interesseren.

Laatst hadden we het over nestkasten voor kerkuilen. Iemand zei dat die ook wel worden benut door torenvalken. Eén keer had hij meegemaakt dat een kast in gebruik was bij zowel een kerkuil als een torenvalk.

Zo'n kast heeft de afmetingen van een flinke luidsprekerbox en hangt horizontaal aan de gevel van een boerenschuur. Het interieur wordt door een opstaand randje in tweeën gedeeld. Doordat er maar één uitvliegopening is, heb je daarbinnen als het ware een licht en een donker vertrek. Dan broedt een uil in het donkere en een valkje in het lichte.

Overdag geen enkel probleem. De torenvalken, inmiddels druk doende met de aanvoer van muizen voor hun jongen, vliegen af en aan zonder de uilen tot last te zijn. Maar 's nachts zijn die uilen zelf aan de beurt en zij moeten steeds weer door andermans slaapkamer heen.

Voor iemand die bij een krant werkt ben ik behept met een beschamend gebrek aan nieuwsgierigheid. Maar dit soort dingen, zonder enige twijfel, wil ik weten.

Steeds weer de schichtige passage van een bleke schim met een gebroken muis in zijn bek. Zo'n torenvalkje, half in slaap: nooit gedacht dat ze in het donker ook bestaan.