De vele mooiste plekjes van Griekenland

Lychnari, verkenningen in het Griekenland van nu. Driemaandelijks. losse nummers ƒ 14,50, abonnementen ƒ 44,50. Uitg. Styx publications Groningen. Tel. 050-717502.

Lychnari (olielampje) is een tijdschrift dat ongetwijfeld een lichtpuntje in de Griekse duisternis wil zijn. De ondertitel luidt 'Verkenningen in het Griekenland van nu' en elk nummer wordt er van alles en nog wat verkend. Kunst, literatuur, politiek, muziek, voor wie zich voor Griekenland interesseert allemaal onontbeerlijk en de inhoudsopgave belooft elke keer veel. Veel aandacht voor muziek, veel geschiedenis en politiek, een rubriek waarin een paar nieuwsfeiten van de afgelopen maanden worden toegelicht, nieuwtjes over concerten, verschenen boeken, cursussen, elke keer een portfolio in kleur waarin een Griekse beeldend kunstenaar wordt voorgesteld, vaak een stuk over een streek, een eiland, een gebied waar iets bijzonders over te vertellen valt. Wie geen abonnee wordt is gek, zou je zeggen.

Maar zo zit het helaas toch niet.

Het laatste nummer mag in alle opzichten representatief genoemd worden voor wat Lychnari kan en niet kan. Lychnari kan over het algemeen niet zo heel goed schrijven. Dat heeft ongetwijfeld met de status van het blad te maken. Elk stuk is liefdewerk. Liefdewerk is mooi, maar niet per se goed. In dit nummer staat bijvoorbeeld een interview met de zangeres Mariza Koch, een goed idee zij het dat het beter in het vorige nummer had kunnen staan want Mariza Koch was in oktober in Nederland, en dat interview is een toonbeeld van onbeholpenheid. De interviewers laten Koch in één antwoord rustig twee keer hetzelfde zeggen, ze stellen brave vragen en ze geven geen enkele toelichting zodat ze het hebben over 'hier in het Muzikale Huis Dhíavlos' zonder dat men als lezer het minste idee heeft wat dat voor huis is en waar en waarom. Bovendien is het geheel allerakeligst stijf vertaald. Gemiste kans.

Daar staat dan weer het stuk van Marc Lauxtermann over de dichter Kostas Karyotiakis tegenover - een goed geschreven, enthousiasmerende inleiding op een dichter van wie onlangs een royale portie gedichten vertaald is onder de titel De onttakelde gitaar. Over die vertaling had ik nog wel wat meer willen lezen - sowieso zou een vertaalrubriek geen raar idee zijn voor Lychnari.

Van de geïntroduceerde kunstenaar, Nikiforos Lytras, is het, als zo vaak, moeilijk het belang in te zien en het bijgaande stuk beperkt zich tot zijn biografie. Behalve in het portfolio worden illustraties in het blad altijd miniem afgedrukt - maar wie snakt niet naar mooie foto's van 'een van de (vele) mooiste plekjes in Griekenland' waarover Hero Hokwerda schrijft (in een aanstekelijk stuk dat menig Lychnari-abonnee naar het dorp Miljès zal voeren), of naar foto's van het nog maar zo kort voorbije Griekenland? Want als er één land razendsnel overhoop gegooid is, is het Griekenland wel.

Wel elke keer de moeite waard, om niet te zeggen het steeds terugkerende hoogtepunt is, is de rubriek 'Hier Athene' van Frans van Hasselt. Geestige miniatuurtjes over de verkeersdrukte in Athene, Griekse gewoontes, de taal - waarvan Van Hasselt deze keer maar eens beweert dat die weliswaar rijk is, maar in andere opzichten ook arm: 'Er is geen woord voor 'branding' en voor 'vijver', hoewel beide fenomenen in Griekenland toch wel voorkomen.'