Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Muziek

Jan rot over

Hans warren.

Door HESTER CARVALHO „Het lijkt wel of ik alle homoseksuele dichters van Nederland afwerk: Gerard Reve, Jan Hanlo, Hans Lodeizen heb ik al gedaan, en dan nu Hans Warren. Dat schiet lekker op." Jan Rot is een van de zangers op de cd 'Dichterbij' van de RVU, waarvoor popmuzikanten gedichten gebruikten als songtekst. Zo zingt Hennie Vrienten Guido Gezelle, Fay Lovsky zingt J.B. Charles, Henk Hofstede doet Bert Voeten en Jan Rot dus Hans Warren. „Het voordeel van het zingen van bestaande gedichten is dat de dichters over dingen schrijven die je zelf ook zo voelt, maar dan veel mooier, zoals je het zelf niet kan. Ik ga met zo'n bundel achter de piano zitten en als ik dan een paar regels zie die me aanspreken, lees ik het gedicht niet eens uit maar ga meteen wat ik lees vertalen naar muziek. En dan is het soms in drie minuten gepiept. „Zodra ik het begin te zingen is het van mezelf. Dan is het niet meer van Jan Hanlo of Hans Warren — voor mijn gevoel heb ik het zelf geschreven in een vlaag van genialiteit. Dat gedicht Natuurlijk, van Warren, stond in een of andere homo-bundel. De ik-figuur ziet een mooie jonge jongen voetballen met een kameraadje aan het strand. Die jongen zou misschien ook wel wat willen, maar er gebeurt uiteindelijk niets. „Ik ken dit soort situaties wel uit mijn eigen leven .. dan was

ik de ik-figuur uit het gedicht, vervuld van onbereikbaar verlangen. Maar zoals Warren dat heeft opgeschreven, die jongen die daar ligt in 'een warme duinpan

in dat aandoenlijke verschoten badbroekje..' dat zijn zulke mooie woorden om te zingen. „De loop van het verhaaltje heb ik ook in de melodie tot uitdrukkinggebracht.

Omdat het tussen de ik-figuur en de jongen niets wordt, werkt de melodie niet naar een climax toe. Er komt geen refrein. Het moduleert steeds tussen een g, een f, een c maar er gebeurt verder niets; het nummer houdt gewoon op. Net als de tekst, die, gaat van 'natuurlijk ging ik zacht en ongemerkt weg en natuurlijk heb ik daar de hele dag spijt van.' „De Spiegel In Het Portaal is Warrens vertaling van een gedicht van de Griekse dichter Kavafis. Het gaat over een spiegel die trots is dat hij enkele minuten de ongerepte schoonheid van een jongeling in zich heeft opgenomen. Er zitten heel rare woorden in: kleermakersbediende, portaal, ontvangstbewijs. Dat soort woorden leidt vanzelf naar een statig muziekje, en het zijn leuke woorden om te zingen. „Soms kom ik in de problemen met een woord, zoals een keer bij een gedicht van Jan Hanlo, Hond Met Bijnaam Knak. Daar stond 'verhemelte' in en dat mocht er van mij wel uit. Toen heb ik vreselijk zitten dubben: 'verhemelte' er in laten of het hele gedicht niet zingen. En het werd het eerste. Want ik bedacht me dat Hanlo van een verkeerde komma al drie dagen van streek kon zijn." De cd Dichterbij verschijnt vandaag bij Phonogram/RVU (526183-2)

i