Griekse volleyballers dromen van succes basketbalploeg

ATHENE, 6 OKT. In 1987 werd Griekenland in Athene Europees basketbalkampioen. Die titel werd dagenlang gevierd en de vreugdetaferelen haalden destijds zelfs het NOS-journaal. Het EK-goud wordt door de Grieken beschouwd als één van grootste sportsuccessen uit de geschiedenis en ze raken er nog steeds niet over uitgepraat. Argiris Kambouris, de man die vier seconden voor het einde van de verlenging tegen de Sovjet-Unie de beslissende vrije worpen maakte, is een nationale held.

De volleyballers dromen van een soortgelijk succes. Maar ze beseffen dat hun sport nooit de populariteit van basketbal en voetbal zal halen, zelfs niet als ze wereldkampioen worden. Een goede klassering bij het WK zou er volgens de 32-jarige aanvoerder Thanassis Moustakidis wel voor zorgen dat het volleybal, de derde sport van het land, “meer vrienden” krijgt.

Nu Griekenland de kwartfinale heeft bereikt is het enthousiasme in het land groot en ontstond er voor de wedstrijd van vanavond tegen Nederland een ware stormloop op toegangskaarten voor het fraaie sportpaleis van de 'Vrede en Vriendschap', dezelfde plaats waar de basketballers in 1987 hun fantastische prestatie leverden. “Ik heb zes spelers in het veld staan en één, de grootste van allemaal, er buiten: het publiek”, zei de Cubaanse bondscoach Gilberto Herrera over de steun van de fans.

Het kan spoken in de Griekse sportzalen. Dat gaat in het volleybal meestal gepaard met chauvinistische lijnrechters die maar wat graag de vlag de lucht insteken voor hun vaderland. In de poulewedstrijd tegen Rusland was het aantal foute beoordelingen schandalig hoog. “Als je als buitenlandse ploeg in Griekenland een set wilt winnen, moet je niet vijftien, maar 20, 23 punten maken”, weet Peter Blangé. De Nederlandse captain speelde twee keer met het Italiaanse Parma voor de Europa Cup in het hete Athene.

Om de corruptie tegen te gaan heeft de internationale volleybalfederatie FIVB besloten bij het WK vanaf de duels in de kwartfinale voor het eerst twee neutrale lijnrechters aan te wijzen. De andere twee blijven van Griekse afkomst. De volleyballers halen er hun schouders over op. Ze beweren geen hulp nodig te hebben. De goede prestaties bij het WK zijn, zeggen ze, het resultaat van twee jaar hard werken onder leiding van Gilberto Herrera. De Cubaan werd na de Olympische Spelen van '92 door de Griekse bond gecontracteerd nadat hij in Barcelona het Spaanse team vanuit het niets naar de achtste plaats had geleid. De Grieken hadden eerst hun zinnen gezet op de Rus Platonov en de Amerikaan Beal, maar de eerste vertrok naar Finland en de tweede vroeg te veel geld.

Achteraf is men dolblij met Herrera, die beweert dat hij de Grieken technisch en tactisch nauwelijks iets heeft hoeven leren. “Ik heb ze alleen met hun hoofd en hart laten beseffen hoe veel capaciteiten ze in zich hebben.” Hij spreekt na twee jaar nog nauwelijks Grieks en heeft altijd een tolk aan zijn zijde.

Herrera heeft in het veld de beschikking over een zeer ervaren aanvoerder. Thanassis Moustakidis, de spelverdeler, komt al sinds 1979 voor de nationale ploeg uit en speelde verleden week tegen Rusland zijn 400ste interland, een Grieks record. Moustakidis, bronzen-medaillewinnaar bij het EK van 1987, overweegt na het WK te stoppen als international. “Ik kan het niet opbrengen nog eens zo hard te trainen”, zegt de sportleraar en vader van twee kinderen.

De Grieken verwachten dat ze Moustakidis kunnen overhalen om volgend jaar toch ook nog het Europees kampioenschap in eigen land mee te doen. De bebaarde routinier wil in ieder geval nog twee seizoenen bij Olympiakos Piraeus blijven spelen. De club is al acht jaar lang landskampioen en bereikte drie keer de Europa-Cupfinale. Moustakidis komt van oorsprong uit de streek Evros in het noorden van Griekenland. Dat is een vruchtbaar gebied voor het volleybal. Behalve de aanvoerder komen daar nog drie internationals vandaan. Twee van hen wonen er nog altijd en volleyballen voor Orestias SC, de nummer drie van de afgelopen competitie.

Moustakidis is populair in zijn land, maar veel minder dan de beste voetballers en basketballers. Tijdens het WK hangen ook nog geen fans voor het spelershotel van de volleyballers in Athene. Tweede spelverdeler Dimitris Andreopoulos kan zonder problemen over straat om zijn vrouw te bezoeken en schone trainingskleding te halen. Hij woont op loopafstand van het hotel. “Misschien zou ik als ik opnieuw kon beginnen voor basketbal kiezen”, zegt hij. “Daar is het meeste geld mee te verdienen.” Waarom koos hij voor het volleybal? “Ik weet het echt niet meer!”

    • Hans Klippus