Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Sport

Held van het blauwe laken snuift, proest en jammert

Door onze redacteur JAAP BLOEMBERGEN oosterhout, 3 okt. Een beetje biljarter zit rustig aan zijn tafeltje, geduldig te wachten op een fout van zijn tegenstander. Hij nipt af en toe aan een glaasje bronwater, kijkt eens naar het plafond, analyseert de spelsituatie van zijn opponent. Verder houdt hij zich gedeisd. Het zijn deze ongeschreven wetten van het blauwe laken, die Christoph Pills gestolen kunnen worden. De winnaar van de wereldbekerwedstrijd in Oosterhout snuift, proest, wiebelt, fronst en jammert dat het een lieve lust is. Om tenslotte zijn zege te vieren met gebalde vuisten en een grote grijns. Een paar uur daarvoor zit Pills nog hoofdschuddend op zijn stoel. Hij moet toekijken hoe zijn tegenstander Blomdahl met speels gemak de caramboles bij elkaar sprokkelt. De Zweed lijkt zijn favorietenrol

waar te maken en Pills lijkt zich te schikken in het lot van de kansloze: 15-1. Geroezemoes op de tribunes. „Als het zo doorgaat zijn we om half vier klaar", fluistert een Brabantse tong in cultureel centrum De Bussel. Niemand houdt rekening met de wederopstanding van de 33-jarige Oostenrijker. Pills mag dan erkende topspelers als Ceulemans en Sang Lee hebben verslagen, tegen 's werelds beste biljarter Blomdahl komt hij ogenschijnlijk nog veel tekort. Terwijl de genodigden zich tegoed doen aan borrels en borrelhapjes kijkt Pills bijna verdwaasd om zich heen. Natuurlijk is verliezen tegen Blomdahl geen schande, maar hij heeft zich nu eenmaal voorgenomen om strijdend ten onder te gaan. Gelukkig krijgt hij een herkansing in de tweede set. De nieuwe spelregels doen wonderen. Pills

kromt zijn rug, maakt een serie van zes en weet dat het publiek hem in de armen heeft gesloten. Zelfs Blomdahl geeft hem een stilzwijgend knikje, als blijk van waardering voor een mooie stoot. Pills springt omhoog wanneer zijn ballen net uit de klos blijven. Als Blomdahl een paar eenvoudige ballen mist, spreekt zijn uiterlijke levenbeeld zichzelf moed in. Hij wint de tweede set met 15-9. In de derde set is Blomdahl weer oppermachtig: 15-8. Er volgt een plaspauze en toernooiorganisator Cees van Oosterhout bereidt het publiek reeds voor op de prijsuitreiking. „Is dat niet een beetje voorbarig", vraagt een supporter van Pills zich af. Zij kent de veerkracht van haar favoriet. En hij gaat steeds sneller spelen. In het spoor van Blomdahl wisselt hij de meest fraaie ballen af met een paar kinderlijke missers. Bij 10-6 in zijn voordeel begroet hij

een subtiele lossebander met een spontane glimlach. Wat blijft is de angst voor een hoge serie van Blomdahl, die als geen ander de set in één beurt kan uitmaken. Pills sluit zijn ogen en hoort dat zijn tegenstander na vijf punten eindelijk heeft gemist. Hij krijt de keu en wint de vierde set met 15-11. In de beslissende vijfde set is hij op z'n best. Trekken, snijden, doorstoten, harmonica's en zesbanders: het biljartregister wordt opengetrokken. Maar op matchpoint verlammen de armspieren en mist hij een eenvoudige bal. Als Blomdahl op zijn beurt de partij evenmin kan uitmaken, maakt Pills aan alle onzekerheid een eind: 15-14. Een staande ovatie is zijn deel. In de kleedkamer steekt hij een sigaret op, ondertussen handenschuddend met enkele collega's. Hij zegt steeds nerveuzer te worden,

nu de prijsuitreiking gaat beginnen. De jaarlijkse ceremonie heeft een speciaal karakter in Oosterhout. Licht uit, spot aan. Tromgeroffel, toespraken en tenslotte het Oostenrijkse volkslied. En dat allemaal voor een gastspeler uit Wenen die de wild card te danken heeft aan zijn goede contacten met doctor Bayer, de voorzitter van de bond voor profbiljarters. Bayer hoopt op een impuls van het Oostenrijkse biljarten en denkt dat Pills' aanwezigheid een stap in de goede richting is. Dit tot ergernis van veel collega-biljarters, die van mening zijn dat de talentvolle jeugd meer recht heeft op een gastoptreden. Voorlopig heeft Pills zijn criticasters de mond gesnoerd. Aan het einde van de middag geeft hij een uiteenzetting hoe de biljartsport zijn populariteit kan vergroten. Meer statistieken, meer camera's, meer sponsors en

een groot videoscherm in de speelzaal. Hij filosofeert over de schoonheid van het spel, over het zalige gevoel na een goede partij. „Ik hoef niet te winnen, maar ik wil perfect spelen. Thuis lukt dat soms heel aardig, maar op een toernooi is het eigenlijk nog nooit gelukt." Christoph Pills heeft zich eindelijk waargemaakt. Een vierde plaats in het proftoernooi van Palma de Mallorca was zijn beste resultaat tot nu toe. Hij noemt zijn overwinning op Ceulemans in de kwartfinale een heel bijzondere. „Toen ik hem als zestienjarige in Wenen zag spelen, liet ik blijken dat ik de oplossing zag die hij niet zag. Toen reikte Ceulemans mij de keu. Hij zag dat ik er wel kijk op had. Dat was een belangrijk moment voor mij. Toen ben ik verliefd geworden op deze sport."