Vlot kinderboekenweekgeschenk van Anke de Vries; Wielrennen brengt geluk

Anke de Vries: Fausto Koppie. Met tekeningen van Roelof van der Schans. Uitg. CPNB en Lemniscaat, 91 blz. Bij aankoop van ƒ 19,50 aan kinderboeken gratis. Na de Kinderboekenweek ƒ 10,-.

Het felrealistische omslag toont een blonde jongen in spijkerbroek die zich ongans trapt op een groene racefiets. Naast hem, half er door heen getekend eigenlijk, is in grijstinten een echte wielrenner afgebeeld. De titel van het boekje luidt Fausto Koppie en het werd geschreven door Anke de Vries.

Dat dit Kinderboekenweekgeschenk in de smaak zal vallen bij het publiek zit er dik in. Wat dat betreft was de keuze voor het geschenk van vorig jaar, Het weer en de tijd van Joke van Leeuwen, een veel gewaagdere zet. Anke de Vries is geen 'literair' kinderboekenschrijfster zoals Van Leeuwen, maar wel een populaire: tot tweemaal toe werd ze bekroond door de Kinderjury, in 1991 met haar boek Kladwerk, twee jaar later met Blauwe plekken. Haar boeken hebben doorgaans een sterke, heldere plot, zijn vlot en vaak spannend geschreven en bovenal herkenbaar. Dat De Vries en haar personages in Fausto Koppie zich graag bedienen van een afgesleten tienerjargon ('dombo', 'onwijs veel' en niet te vergeten het vreselijke 'jep'), ach, daaraan zullen de meeste jonge lezers zich niet storen.

Bindmiddel van het verhaal is de Fausto Koppie, een door fietsenmaker Roeleveld ontworpen en gebouwde racefiets. De fiets is niet te koop, maar Stijn is er weg van en zoekt Roeleveld zo vaak mogelijk in zijn winkel op. Ze praten veel over fietsen en over de wielrenner met wie Roeleveld in zijn jonge jaren dweepte: Fausto Coppi. Maar naarmate het contact intensiever wordt vertelt Stijn ook steeds meer over zichzelf, over school en over wat hem dwarszit: twee rotjongens uit de buurt proberen hem, de 'Sproetenkop', regelmatig te grazen te nemen.

Roeleveld gedraagt zich soms vreemd en afwezig en Stijn kan maar geen hoogte van hem krijgen. Net zo min als Sabien, ook al zo'n sproetenkop, met wie Stijn innig bevriend raakt: een dijk van een meid die hem maar wat graag helpt met auto's wassen zonder dat ze in de opbrengst wil delen. Het geld is bestemd voor een nieuwe racefiets, dat spreekt vanzelf.

Aan de Fausto Koppie, die hij af en toe mag lenen, dankt Stijn niet alleen de kennismaking met Sabien, maar ook zijn groeiend zelfvertrouwen: “Zodra hij op de fiets zat overviel hem weer dat uitgelaten gevoel; alsof hij de hele wereld aankon.” Geen wonder dat hij de pestkoppen lik op stuk geeft als die proberen de fiets af te pikken. Bovendien vindt hij dankzij de Fausto Koppie een schat van een zwerfhond die hij bij Roeleveld onderbrengt en die uiteindelijk diens loutering bewerkstelligt: het Zware Verleden dat Roeleveld met zich meetorst komt naar buiten.

En zo komt het allemaal vreselijk goed in dit boekje: iedereen krijgt wat hem toekomt, niet alleen de personages - zelfs het zwaar puberende zusje van Stijn vindt de prins van haar dromen - maar ook de vele fans van Anke de Vries. Je hebt het inderdaad zó uit en we kunnen dus allemaal rustig gaan slapen.