Een mooi leven met die ene grote liefde: bridge

ALBUQUERQUE, 23 SEPT. In Amerika is het heel gewoon dat je voor een doodserieus potje bridge een professional inhuurt. Iemand als Eric Rodwell bijvoorbeeld, die er dan ook een goed belegde boterham mee verdient.

Rodwell (37), die in de afgelopen dertien jaar drie wereldtitels won, is een van de best betaalde spelers. Natuurlijk doet hij ook mee aan het WK-bridge dat op dit moment in New Mexico wordt gehouden. In het parenkampioenschap behoort Rodwell met zijn vaste partner Meckstroth tot de uitgesproken favorieten. De twee spelen al jaren met elkaar en worden als het beste paar ter wereld beschouwd.

Ofschoon de denksport in Amerika bij jongeren terrein verliest, is Rodwell er sinds zijn veertiende aan verslaafd. Bij hem thuis zie je dat meteen. In de huiskamer staat een kast met meer dan tweehonderd pakken speelkaarten. Aan de muur hangen de drie gouden medailles. “Bridge is voor mij het mooiste spel dat er is”, zegt Rodwell. “Maar het is onmogelijk de schoonheid er van te doorgronden als je het spel niet volledig beheerst.”

Eric Rodwell heeft buiten het kaarten nooit een 'gewone' baan gehad. Hij leerde bridgen van zijn ouders toen hij elf was. In 1981 haalde hij een economische graad op de Universiteit van Purdue. “Even leek ik de rest van mijn leven in een kantoor te moeten doorbrengen. Ik was op zoek naar een baan, maar tegen de tijd dat ik afstudeerde, werd me duidelijk dat ik prima kon leven van mijn grote liefde: bridge.”

In hetzelfde jaar, op zijn vierentwintigste won Rodwell de wereldtitel voor landenteams. Daarna schreef hij twee boeken The Joy of Bridge en Bridge Maxims. Als hij niets te doen heeft, test Rodwell achter zijn computer nieuwe tactieken uit.

De zoon van een hoogleraar biochemie kreeg als bijnaam the mad scientist of bridge. Hij bedacht een wiskundig biedsysteem (RM Precision), dat zijn sporen in de bridgepraktijk meer dan verdiend heeft. Het systeem van Meckstroth en Rodwell beslaat driehonderd bladzijden. Alle biedingen zijn vastgelegd volgens een strikt wetenschappelijke codering. Voor de modale speler absoluut niet te volgen, maar voor een expert om van te watertanden. Rodwell geeft de geheimen van zijn systeem niet gauw prijs.

Dezelfde terughoudenheid betracht hij over zijn verdiensten als prof. Schattingen over zijn inkomen schommelen rond de honderdvijftigduizend dollar per jaar. Toch verdienen topspelers als hij hun inkomen niet voornamelijk door het winnen van wedstrijden. Ze moeten het vooral hebben van vermogende lieden die er tienduizenden dollars voor over hebben om op een toernooi spelers als Rodwell in hun team te hebben. In Albuquerque speelt Rodwell in een team met vijf experts. De zesde speler is de sponsor. “Wat wil je nog meer?”, lacht Rodwell. “Ik doe wat ik leuk vind en verdien goed.”