Crédit Lyonnais kan niet blijven eten uit staatsruif

PARIJS, 28 SEPT. Jean Peyrelevade vond het niet makkelijk gisteren zijn gezicht als bankier-geworden Franse topambtenaar steeds op 'minzaam lachen' te houden. Hij strijdt op vele fronten voor het herstel van de cijfers en het aanzien van Frankrijks kolossale staatsbank. Voorlopig vallen de resultaten niet mee.

De vorig jaar als president-directeur en hoofdopruimer van Crédit Lyonnais aangestelde Peyrelevade zei bij het bekendmaken van de halfjaarcijfers dat hij voor het eerst licht aan het eind van de tunnel zag. Maar hij keek of hij voorlopig vooral nieuwe spoken en oude gewoontes binnen de bank zag die hem weinig bevielen.

“De lijst met latente risico's is niet erg veranderd, maar de bestaande risico's zijn riskanter geworden en hebben ons gedwongen extra te reserveren”, aldus Peyrelevade. Vorig jaar 17,8 miljard franc, in 1992 14,4 miljard franc bijzondere voorzieningen en voor dit jaar alweer 10,1 miljard. En geen toezegging dat de stroppendoos leeg raakt.

Het is een bittere tegenvaller geweest voor de beheerders van de Franse schatkist die al zo veel schade hebben moeten opslokken van wilde CL-avonturen met onroerend goed, Hollywood en jaren '80-zakenlieden in het Franse ons-kent-ons-circuit.

Peyrelevade pakt ze hard aan. Niet alleen de linkse populist en zakenman Bernard Tapie wordt van zijn antiek en zijn laatste restje geloofwaardigheid ontdaan, ook de rechtse persbaron Robert Hersant kreeg alleen vers geld voor zijn noodlijdende vlaggeschip Le Figaro op draconische voorwaarden. De lijst met gesaneerde klantenrelaties bestrijkt half Frankrijk.

Daarom liet Peyrelevade waarschijnlijk menig zuchtje klinken over “anonieme bronnen die geen verantwoordelijkheid voor het herstel van dit huis dragen”, vooral bij Financiën, die de afgelopen dagen suggereerden dat de bank meer aan zijn eigen gezondmaking moest bijdragen in plaats van opnieuw de hand op te houden.

Het is waar, alleen door een injectie van 4,9 miljard franc van vóór de zomer kon Crédit Lyonnais boven de internationaal verplichte minimum eigen vermogensratio (het eigen vermogen als percentage van de naar risicograad gewogen uitzettingen van de bank) van 8 procent blijven. Peyrelevade bezwoor de zeer sceptische financiële pers gisteren dat hij toen alles heeft verteld wat hij wist, en geen slecht nieuws had bewaard tot na de vakanties. Wanneer de bank het halfjaarverlies van 4,5 miljard franc over heel '94 laat oplopen tot 6,9 miljard om zo veel mogelijk te reserveren voor die hardnekkige stroppen, dan zakt de ratio van CL opnieuw onder de 8 procent. Een nieuwe injectie van de Franse staat wordt dan onvermijdelijk. Het resultaat over de gewone bankzaken (1,5 miljard franc) weegt lang niet op tegen het totaal aan rampendossiers.

Dat vooruitzicht trekt de Franse minister van financiën en zijn politieke chef, premier Balladur weinig aan. De maatschappelijk aanvaardbare en financieel te realiseren privatiseringen zijn voor volgend begrotingsjaar op 55 miljard franc begroot, maar het overgrote deel daarvan is nodig om de Franse begroting het voor de presidentsverkiezingen beoogde prudente karakter te geven.

Met een toegezegde 20 miljard herkapitalisatie van Air France op het menu, en meer staatsbedrijven (Bull) die op eigentijdse leest moeten worden geschoeid, resteert niet zo veel in de staatsruif om de gokkersbrokken van Crédit Lyonnais onbeperkt op te vangen.