Edele moordenaar

NWT 1994-5. Via Betapress, 80 blz.ƒ13,50

Communisme en dood in het Nieuw Wereldtijdschrift van september-oktober. Stukken over het communisme-toerisme van Frans Masereel en over de poëzie van Bertold Brecht; bijdragen van Joyce Carol Oates over seriemoordenaars en van Jeroen Brouwers over zelfmoordenaar Jean Améry.

Joyce Carol Oates schrijft in een niet best vertaald artikel over seriemoordenaars als Edele Wilde. Oates noemt seriemoorden de 'misdaad van de jaren '90', maar daar zal wel wat op af te dingen zijn. Ze legt een direkte link met de verfilming van The Silence of the Lambs, waarmee de jaren '90-passie voor seriemoordenaars werd ingeluid en gevoed. Volgens de FBI lopen er in de VS tenminste 500 ongeïdentificeerde seriemoordenaars rond en zijn de VS, met slechts 5% van de wereldbevolking, verantwoordelijk voor 75% van 's werelds seriemoordenaars. Oates benadert in de verste verte geen verklaring, natuurlijk. Verwonderde vragen, vooral naar de onbegrijpelijke motieven van de rituele moordenaars. Over de motieven van de gretige lezer zegt ze in haar meest recente boek, de bundel griezelverhalen Haunted: “And this is the forbidden truth, the unspeakable taboo - that evil is not always repellent but frequently attractive; that it has the power to make of us not simply victims, as nature and accident do, but active accomplices”. Daar kunnen we het mooi mee doen.