Eerst een gek, nu een wereldkampioen

ROTTERDAM, 26 SEPT. Regilio Tuur praatte zaterdagnacht honderduit over de derde fase van zijn profloopbaan. Wereldkampioen in het zwaarvedergewicht mocht de 27-jarige bokser uit Rotterdam zich noemen. Trots na een gave partij tegen de Amerikaan Speed waarbij zij de vacante titel van de World Boxing Organization (WBO) betwistten. Tuur genoot na zijn succes met volle teugen: “Eerst was het: hij is gek, hij is zo terug. Toen ik naar Amerika trok. Daarna werd het: misschien lukt het hem. Nu ik het bewezen heb, staat men achter me.”

In 1988 had hij gekozen voor een loopbaan als profbokser in de Verenigde Staten. “Ik had me voorgenomen om het te zijn tot mijn dertigste. Mijn doel was om het wereldkampioenschap boksen. Nu ben ik kampioen.”

Tuur bedankte zaterdagnacht eenieder die hem in zijn loopbaan terzijde had gestaan en prees zich gelukkig met de gemaakte keuzes in zijn leven. Arum, de promotor, die hem de kans op de titel had bezorgd. Hoffman, de manager, die het pad had geëffend naar Arum en Roca. En 'ome' Jan Schildkamp, zijn laatste en eerste trainer, die zo streng was geweest. Tuur prees hen allen in zijn lange verhaal aan het eind van een unieke boksavond in het Rotterdamse sportpaleis Ahoy'.

Zesduizend mensen waren op de titelstrijd afgekomen. Zij stonden als een man achter Tuur, de nieuwe wereldkampioen uit de bokswereld die zo ondoorzichtig in elkaar steekt. De WBO, onder auspiciën waarvan Tuur en tegenstander Speed elkaar troffen, werd in oktober 1988 opgericht. Het is de vierde boksbond. De WBC, de WBA en de IBF bestonden al. Kortgeleden wees Denemarken de WBO de deur, terwijl toch in de gewichtsklasse waarin Tuur zaterdag won lange tijd de Deense bokser Bredahl wereldkampioen was. Hem was de titel ontnomen door De la Hoya, een Amerikaan met wie de kenners in de Verenigde Staten weglopen. De la Hoya gaf zijn titel op, toen hij naar een hogere gewichtsklasse groeide. Tuur en Speed werd daarom de kans op de vakante titel geboden en Tuur greep die overtuigend aan.

De vier jaar oudere Speed was negenmaal minder in de ring gekomen voor een profpartij (41 tegen 32). Hij was in Rotterdam zaterdagavond kansloos. Ook al speelden een in de derde ronde opgelopen wenkbrauwblessure bij Tuur en een waarschuwing voor de Nederlander (wegens onder de gordel slaan) de Amerikaan in de kaart. De waarschuwing en de blessure bracht Tuur niet van de wijs. “Als ik vandaag had moeten verliezen, dan hadden ze me toch uit de ring moeten dragen. Ik laat me toch echt niet door een wondje van de titel afhouden. Natuurlijk had ik er wel last van, maar ook een scheidsrechter bedenkt zich wel een keer als hij een gemotiveerde bokser ziet. Die grijpt heus niet zo maar in ten nadele van een bokser met een puntenvoorsprong.”

Tuur bokste als een ware kampioen (“de beste partij uit mijn carrière”), nam het initiatief, was gevarieerd en bestookte zijn tegenstander met series van dichtbij, met gevreesde opstoten, pittige directe stoten en met verwoestende hoeken. Speed ging in de tweede ronde neer op een rechtse hoek en voelde in de zevende ronde de volle omvang van Tuurs instelling, nadat de ringarts voor de eerste keer voor een beoordeling van de wond bij de Nederlander naar de ring was gekomen.

Tuur explodeerde vanuit de bokshouding die hij zich dit jaar heeft aangeleerd. Deze houding oogt minder beweeglijk, maar is veel vaster en trefzekerder bij het stoten. Een powerhouse wordt hij genoemd en Speed ondervond dat. Daarna was er tijd voor uitbundig reageren op de laatste gong, de bevestiging van het vermoeden, dat hij royaal op punten had gewonnen (118-110, 117-109, 118-108) en het onderstrepen van zijn rotsvaste overtuiging. “Als je iets zegt, kun je het waarmaken. De meeste mensen zeggen wat, maar hebben er niet alles voor over om het te doen.”

De komende maanden rust de bokser Tuur. “Ik ga trouwen, word vader, dat is ook prachtig.” Ondertussen is het aan manager Hofman om de waarde van Tuur in munt om te zetten. De titel moet binnen negen maanden worden verdedigd, maar zo lang wil niemand wachten. Hofman: “Het zou mooi zijn, wanneer we Reggie tegen kampioenen van andere bonden kunnen brengen, maar binnen de WBO staat een jongen uit Porto Rico op de lijst en er is ook nog zo iemand als Yoma.” Aan de laatste bokser raakte Tuur in 1993 zijn Europese titel kwijt.