Corry Brokken

Corry Brokken: Net als toen. Mercury 522 864-2

“Goh, wat kon ik eigenlijk mooi zingen,” luidt de innemend oprechte verzuchting van de 61-jarige Bossche rechter mr C.M. Meijerink-Brokken in het voorwoord bij de aan haar vroegere zangcarrière gewijde dubbel-cd, die - nadat ze er lang over had geaarzeld - nu toch met haar instemming is verschenen. Sinds 1975, toen ze rechten ging studeren, bestond de zangeres Corry Brokken niet meer. Dat wilde ze het liefst zo houden. Maar gelukkig hield de platenmaatschappij vol, want inderdaad: ze kon mooi zingen.

Net als toen heet de collectie, want daarmee won Corry Brokken in 1957 het Eurovisie Songfestival. Het is nog steeds een chanson van internationale allure. Daarnaast bevat de cd vanzelfsprekend succesnummers als Milord, La Mama en het cabareteske De messenwerper, met al die prachtig rollende r's, maar ook veel liedjes die ik al vergeten was. Ze maakte in de jaren zestig veel platen met nummers uit het Frans of het Engels, vertaald door voortreffelijke tekstdichters als Willy van Hemert, Ernst van Altena en Jelle de Vries, en veelal door violen omspoeld. Behalve het extraverte repertoire dat bij uitstek geschikt was voor haar stralende stem, zijn daar ook innige, intieme en intens verdrietige liedjes tussen, die door haar toegewijde voordracht nog steeds kippevel kunnen bezorgen.

Corry Brokken was een vocaliste om stil van te worden, met een glasheldere, geperfectioneerde dictie - te keurig, werd wel eens gezegd - en een krachtig volume. Onvermijdelijk maakt deze “hommage aan een onvergetelijke zangeres” nieuwsgierig naar de ontwikkeling die haar stem zou hebben doorgemaakt als ze was blijven zingen. Maar haar afscheid was definitief. “Het is mooi geweest,” schrijft ze in het cd-boekje. En ook daarin heeft ze gelijk.