Rok en koffieautomaat

Nauwelijks bekomen van een uitvoerig tv-'praatprogramma' vroeg in de avond over het krijgen van een orgasme pak ik de krant en lees weer eens over allerlei maatregelen die er getroffen dienen te worden om toch alsjeblieft te voorkomen dat vrouwen het slachtoffer worden van seksuele intimidatie.

Doorgangen naar het kopieerapparaat en de koffieautomaat moeten, seksueel verantwoord, van een niet te erg stimulerende breedte zijn en zeker moet het verboden worden dat er pornoposters in de werkruimten opgehangen worden. Ach gut, al die mooie en weldoorvoede blote dames die in praktisch elke werkplaats of fabrieksruimte hangen, geheel tweedimensionaal, moeten dus van de muren gehaald. Ik dacht dat er vroeger maar weinig bedrijfsleiders van werkruimten waren die zich daar erg druk over maakten.

Maar wat tegenwoordig aanzienlijk stuitender is, en waarschijnlijk ook wel degelijk veel uitdagender, is de kleding van sommige jonge vrouwen op kantoor en elders. Wonderlijk genoeg wordt er wel moord en brand gediscussieerd over een platte plaat met blote boesems aan de muur maar niet over de werkelijk stuitende korte rokken van sommig vrouwelijk personeel. Een mens geneert zich dood bij het zien van dergelijke kledij waarbij het er blijkbaar om gaat “tot hoe kort kan ik gaan om bij horizontale bezichtiging nog net niet mijn kruis te laten zien”. Hoe onsmakelijk zij er zo uitzien is dan blijkbaar nog niet tot hun doorgedrongen.