Jong en dynamisch, wervend en katholiek

“Ik ben een katholiek. Ik ben een Limburgse katholiek”. Met deze woorden introduceerde Hans Helgers zich gistermiddag in Doorn als de beoogde nieuwe voorzitter van het CDA. De 'zachte g' accentueert zijn herkomst en moet het kiezersvolk in Brabant en Limburg aanspreken. Volgens de ongeschreven regels van de profielschets moest de benoemingscommissie van de partij met een katholiek komen. De overgang van gevangenisdirecteur naar CDA-voorzitter is volgens Helgers een kwestie van gradatie. “Als directeur moet ik de mensen binnen de muren houden. Als partijvoorzitter moet ik over de muren kijken”.

In de gevangenis van Grave lukte het Helgers overigens niet altijd om zijn gevangenen tegen te houden. In de Penitentiaire Inrichtingen van Grave waren de afgelopen jaren spectaculaire ontsnappingen, zelfs per helikopter. In de moderne gevangenis moet het ontsnappingsgevoel bestaan om interne agressie te voorkomen. Op de buitenmuren staan dan ook de muzieknoten van Mozarts opera: Die Entführung aus dem Serail, de ontvoering uit de gevangenis. Burgemeester P. Zelissen (PvdA) van Grave kent de beoogde CDA-voorzitter als “aimabel en voortvarend man”. Helgers slaagde erin om bij buurtbewoners de angst voor de gevangenis weg te nemen. “Hij kan overtuigen en vertrouwen wekken”. Helgers wordt gezien als “een moderne manager” in het gevangeniswezen. Hij bracht de afgelopen twee jaar een fusie tot stand tussen drie gevangenisinstellingen in Grave en omgeving. “Hij is geen conservatief persoon”, zegt een collega. “Hij is een goed organisator die met nieuwe ideeën komt”.

Waarnemend partijvoorzitter Lodders stelde de beoogde partijvoorzitter voor als jong, dynamisch en wervend. Helgers heeft de achtergrond van bestuurder uit het middenveld. Geboren in Geleen in 1955 werkte hij als leraar bij enige scholen voor het voortgezet onderwijs in en rondom Utrecht. In de Domstad was hij lid van het parochiebestuur. Helgers werkte als adjunct-directeur van de Bijlmerbajes van 1986 tot 1989, werd daarop de directeur van Wolvenplein, een Huis van Bewaring in Utrecht en in 1992 directeur van de gevangenis in Grave.

In de partijorganisatie doorliep hij ook een traditioneel stramien. Hij was tot 1992 voorzitter van de CDA-Kamerkring in Utrecht en eveneens lid van het landelijk partijbestuur. Ook zat hij in diverse partijcommissies, zoals de commissie-De Koning die in 1992 voorstelde om CDA-politici maximaal twaalf jaar in functie te laten. In de CDA-Kamerfractie rees een storm van protest tegen dit rapport. Helgers is als CDA-bestuurder vooral op de achtergrond gebleven en bij CDA-kader, en zeker bij de kiezer, onbekend. Voorlopig is hij niet van plan het hoogste woord te voeren in het CDA. Hij wil luisteren naar de achterban. “We moeten de oren ontstoppen. Het CDA heeft van de kiezer een draai om de oren gehad. Ik hou geen spreek-, maar luisterbeurten.”