Honderden kindertekeningen in Groninger Museum; Ogen met een huis erin

Children's Art, het oude Groninger Museum, Praediniussingel 59, Groningen. 24 sept. t/m 28 okt. Di t/m vr 14-20u.

De kunstwerkplaats is tijdens tentoonstellingsuren in het museum geopend en is gratis na toegang tot het museum. Voor de workshops moet je je opgeven. Tel. 050-122740. Prijs ƒ 7,50.

Als je niet ouder bent dan 15 jaar kun je ook meedoen aan een tekenwedstrijd. De opdracht is: Teken jezelf en iemand of iets waar je veel van houdt. De tekening mag niet kleiner zijn dan een kwart van deze pagina. Schrijf achter op je tekening je naam, adres, leeftijd en wat je getekend hebt. Stuur je tekening voor 15 oktober naar: Children's Art Foundation, Praediniussingel 59, 9711 AG Groningen. Schrijf 'tekenwedstrijd' op de envelop. Van de mooiste tekeningen worden posters en kaartjes gedrukt. De winnaars krijgen een tekenpakket.

Met een stormram in de vorm van een enorm kleurpotlood bestormen vanmiddag meer dan tweehonderd kinderen het oude Groninger museum. Ze openen daarmee een tentoonstelling van honderden kindertekeningen uit de hele wereld. Het museum hangt er vol mee: tekeningen uit Indonesië, Israel, Noorwegen, Nederland, Bangladesh, Zaïre en nog veel meer landen. De tekeningen hangen lekker dicht op elkaar zodat je ze goed kunt vergelijken. Daardoor valt op welke dingen in vreemde landen anders zijn dan hier.

Neem bijvoorbeeld de verfkwast. In het Afrikaanse land Zaïre tekenden kinderen altijd met hun vingers. Op een dag kregen ze opeens kwasten van iemand die wilde dat ze de dieren uit hun omgeving schilderden. De Zaïrese kinderen vonden de verfkwasten eng, het leken net vreemde machines die zomaar kleuren uitspuugden op het papier. Dat is niet zo gek als je nog nooit een kwast hebt gezien. Pas na twee dagen uitproberen waren ze over hun verbazing heen.

Chinese kinderen weten juist heel goed wat een kwast is. Zij krijgen al op de kleuterschool een dun penseel waarmee ze hun taal leren tekenen. Letters kennen ze niet: ieder tekeningetje is een woord. Zulke getekende woorden staan op het schilderij van Jin Jing (5). Ze betekenen: “Mama ik wil naar huis!” Jin Jing heeft zichzelf geschilderd met wangen vol tranen. Als je goed in haar ogen kijkt kun je ontdekken waarom ze huilt. In haar ogen heeft ze haar huis getekend dat in brand staat.

Er zijn meer tekeningen over akelige gebeurtenissen op de tentoonstelling. Jenna (9) uit Nieuw-Zeeland schildert zichzelf tussen haar gescheiden ouders. Vooral haar moeder kijkt alsof het echt nooit meer wat wordt. Kinderen uit het voormalig Joegoslavië tekenen kogels, bommen en mensen die gedood worden. Op tekeningen van Joodse kinderen die in de Tweede Wereldoorlog in het concentratiekamp Theresiënstadt gevangen zaten zie je juist weinig over de verschrikkelijke dingen die daar gebeurden. Zij maakten liever bloemen en vlinders, omdat ze daar zo naar verlangden. Sommige Nederlandse kinderen tekenen wel heel somber. Zij moesten iets over het leven in Afrika maken. Omdat er steeds beelden van de oorlog in het Afrikaanse land Rwanda op de televisie waren, tekenden ze die na. Dus zie je een bom die iemand omver gooit en veel bloed. De Afrikaanse tekeningen op de tentoonstelling zijn veel vrolijker dan de Nederlandse.

Anand (14) uit India heeft een leuk leven. Op een tekening van wel acht meter lang laat hij zien wat hij allemaal in de dierentuin heeft meegemaakt. Het is net een spannende film. Eerst stapt iedereen op olifanten voor een ritje. Dan gaat het verder in safariwagens, want alle dieren lopen er los. Zo kom je nog bizons tegen op de tekening, enge slangen in bomen, krokodillen, drinkende leeuwen en zo gaat dat door tot je aan het einde van de tekening tegen het hek rondom de dierentuin botst. Daar stapt iedereen weer in de bus naar huis.

Kinderen uit Indonesië kunnen heel goed tekenen. Ze krijgen op school namelijk veel les in techniek. Ze moeten eindeloos dezelfde poppetjes tekenen en mogen niet zoveel zelf fantaseren. Dat kun je goed zien op hun tekeningen. Ze hangen bij een palmboom met speelgoedaapjes in de takken. Het papier is tot ieder hoekje gevuld, de kleuren zijn bijna lichtgevend en de figuurtjes zijn heel precies getekend. Dat is knap en mooi, maar soms lijken ze nogal op elkaar.

De tekeningen van kinderen uit Europa zijn vaak niet zo nauwkeurig. Daarop vind je dingen die in het echt niet kunnen, zoals een hoofd dat je van drie kanten tegelijk ziet. Echte kunstenaars zijn daar soms juist dol op. De kunstenaar Picasso bijvoorbeeld maakte schilderijen van schreeuwende vrouwen die wel drie verschillende gezichten lijken te hebben. Van Picasso en andere beroemde kunstenaars zoals Vincent van Gogh, Paul Klee en Pyke Koch zijn in Groningen ook kindertekeningen te zien. Picasso tekende als kind een heldhaftig stieregevecht. Hij had waarschijnlijk niet zoveel papier, want boven de stier heeft hij ondersteboven nog een paar vogeltjes uitgeprobeerd. Vincent van Gogh oefende veel: op één vel tekende hij een hondekop, een koeiekop en twee mensenhoofden alsof hij naar de verschillen zocht.

In het museum kun je zelf ook van alles uitproberen. Je kunt er bijvoorbeeld les krijgen in het maken van een geheimschrift, of leren hoe je een wigwamtent beschildert. En iedere dag is er een werkplaats geopend, met verf en echte schildersezels. Op de tentoonstelling wordt speciaal ruimte vrijgehouden voor nieuwe tekeningen. De kans is dus groot dat wat je in de werkplaats maakt straks in het museum hangt.