Hans Broek

Stedelijk Museum Bureau Amsterdam, Rozenstraat 59. T/m 9 okt. Di t/m zo 11-17u.

Hans Broek (1965) exposeert bij het Stedelijk Museum Bureau Amsterdam zes schilderijen. Van een afstand ogen de voorstellingen simpel: auto, blokhut, bungalow, trappenhuis. Van dichtbij valt vooral de subtiele manier van schilderen op. Zo bezien is het hoe belangrijker voor Broek dan het wat. De overstap van een Russische Volga naar een Amerikaanse Chevrolet, of van een Russische blokhut naar een moderne Amerikaanse bungalow met garage, is minder significant dan de veranderingen in het schilderen.

Bij Broek voltrekt zich een proces van versobering. Anekdotische details als kale berkenboompjes verdwijnen en kleuren worden gereduceerd tot zwart, wit en grijs. Het trappenhuis dat herinnert aan de zakelijke architectuur van de jaren vijftig, is opgebouwd uit grijswitte vlakken. De richting van de penseelstreken accentueert kleine kleurverschillen. De verf is in dunne, transparante lagen opgebracht waardoor pentimenti, correcties, zichtbaar zijn gebleven. Het schilderij heeft een ijle, verstilde atmosfeer.

De bungalow is tot nu toe het meest geslaagde voorbeeld van deze ontwikkeling. Op het doek zijn uiterst links en rechts nog sporen te zien van een geel raster en cijfers in potlood. Kleur speelt een bescheiden rol in de witte façade die bestaat uit geometrische vlakken. Het geheel doet denken aan een filmdecor in een lege ruimte. De zwarte vlakken/deuren en de onderschildering die soms als het ware door een kier zichtbaar wordt, versterken het gevoel van onwerkelijkheid.

Broek, die 1992 de Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst ontving, studeerde tot 1993 aan de Rijksacademie. Net als een andere laureaat van de Koninklijke Subsidie, Wouter van Riessen, die nu bij Galerie Barbara Farber exposeert, verloopt Broeks carrière voorspoedig. Eind vorig jaar had hij al een tentoonstelling bij de gerenommeerde Galerie Art & Project in Slootdorp. Broek en Van Riessen hebben onmiskenbaar talent, maar bij beiden kun je je afvragen of het niet té snel gaat. Broeks zelfportret staande voor een houten schutting dat nu pontificaal apart in een ruimte hangt, verdient die plek eigenlijk niet. Het is een experiment dat de toets der kritiek niet kan doorstaan.