Ferdschneider

Vintage Gallery, in De Moor, Bethaniënstraat 9, Amsterdam. T/m 21 okt. Di t/m za 12-18u.

De Amsterdamse Vintage Gallery legt zich toe op de presentatie van wat de naam al aangeeft: 'vintage prints', door de fotograaf gemaakte of geautoriseerde drukken. Het begrip wordt meestal gebruikt als het gaat om werk van historische datum, maar bij de Vintage Gallery is daarvan lang niet altijd sprake. De presentaties lopen uiteen van vergeten negentiende-eeuwse landschappen van Joseph Gale tot snapshots van schrijver William S. Burroughs.

Met de hedendaagse fotografie van de Amerikaan Harvey Ferdschneider (1949) maakt galeriehouder Joseph Geraci duidelijk de ouderdom in het geheel niet belangrijk te vinden. Dat is in dit geval wel toepasselijk, want Ferdschneider speelt een nadrukkelijk spel met de tijd: zijn theatraal geënsceneerde naakten roepen herinneringen op aan de Franse studiofotografie uit het eind van de vorige eeuw en het werk van de Engelse society-fotograaf Cecil Beaton (1904-1980).

Ferdschneiders modellen poseren in overdreven klassieke poses, schaars bedekt door soepel geplooide oriëntaalse gewaden. De decors met pilaren, draperieën, bloemen, schelpen en glazen bollen behoren tot de standaard rekwisieten. Maar het gladde oppervlak van het zwart-witte fotopapier is strijdig met het 'ouderwetse' karakter van het beeld, en wie goed kijkt, ontdekt altijd een kozijn of vaas van te recente datum.

Zo overdadig en kitscherig zijn de verwijzingen, dat het moeilijk is uit te maken of het hier gaat om een pastiche op een historisch genre, een commentaar op de kille glibberigheid van veel hedendaagse naaktfotografie of om serieus bedoelde, autonome kunstwerken. Ferdschneiders spel heeft in al z'n nadrukkelijkheid veel weg van een toneelstukje tussen de schuifdeuren.