Slapen

Ik zeg: “Cees, wat kun je me allemaal vertellen over het slapen van koeien?”

Hij zit, net klaar met melken, achter de gebruikelijke stapel boterhammen. De koffie wordt in deze keuken nog geschonken met gekookte melk.

Weinig eigenlijk. 's Nachts heb je niet veel contact met ze. Zolang ze buiten lopen al helemaal niet. Je gaat niet 's nachts het weiland in. En als je dat wel deed, dat zouden ze zo gek vinden, dan kwamen ze meteen met z'n allen op je af.

Ja, 's winters, als ze op stal staan, als er eens eentje moet kalven, dan moet je er naartoe. Maar dan doe je als je binnenkomt het licht aan, dan zijn ze ook niet zoals ze zijn als alles rustig is.

Het enige is dat je op zo'n vroege winterochtend hooi gaat geven, dat je er dan weleens eentje ziet liggen, nou, alsof-ie dood is, met de oogleden half open en de ogen helemaal weggedraaid. Misschien dat je dat slapen mag noemen. En dat je die oogleden dan ziet trillen. Misschien dat dat dromen is.

Ik zeg: “Ik heb gelezen dat ze als ze buiten lopen per nacht maar tien minuten REM-slaap hebben, en als ze op stal staan twintig.”

Maar of dat echt zo weinig is als je zou denken? Ik weet het niet. Ik moet eerlijk gezegd nog nakijken hoe zich dat tot het slapen van mensen verhoudt.