Roeibond richt zich na succesvol WK nu al op de Spelen

SCHIPHOL, 21 SEPT. In korte broek, met de gouden medaille om haar hals, was Rita de Jong wat beduusd van alle drukte. Honderden fans stonden gisteren op Schiphol de Nederlandse roeiploeg op te wachten na het beste wereldkampioenschap dat de roeiers en roeisters ooit hebben gevaren. De sponsor verzorgde de muziek, de camera's klikten, speeches klonken en De Jong was het middelpunt.

De 29-jarige De Jong had zondag in Indianapolis goud gewonnen in de vrouwen vier zonder stuurvrouw, de eerste medaille van Nederlandse vrouwen op een WK in de open klasse. En ze was de enige van het viertal die meteen naar huis reisde. De rest nam nog een week vakantie in de Verenigde Staten. “Nu besef ik pas wat we gedaan hebben”, zei ze. “In Amerika kreeg je wel faxen en zo, maar deze drukte is toch wel anders.”

Ze had al een paar keer zonder al te veel succes in andere nummers op het WK gevaren. Dit jaar werd ze opgenomen in de kernploeg van de nieuwe coach Kris Korzeniowski, die ook een groot aantal onervaren talenten de kans gaf zich te kwalificeren. “We begonnen met een grote groep die steeds kleiner werd. Het was een perfecte mengeling van ervaring en nieuw, ongedwongen enthousiasme. Het werkte heel stimulerend. Ik moest van onder af aan beginnen.”

Coach Korzeniowski ontbrak ook op Schiphol. Hij doet tijdelijk in Taiwan ontwikkelingswerk voor de wereldroeibond. Diverse buitenlandse bonden hebben hem een aanbod gedaan. Maar hij heeft laten weten zijn contract in Nederland te willen verlengen. “Ik kan me niet voorstellen dat hij weggaat”, zegt De Jong. “Het zou ook heel jammer zijn. Hij heeft in korte tijd veel bereikt.”

René Mijnders, technisch directeur van de roeibond en coach van de Holland Acht die zilver behaalde, is tevreden dat de gewijzigde trainingsstructuur binnen een jaar al succes opleverde. “We hebben dit seizoen met steun van NOC-NSF voor professionele begeleiding en betere faciliteiten kunnen zorgen. We hopen dat ons plan ook voor de volgende twee jaar gesteund zal worden.”

Meer dan de andere sportbonden in Nederland richt de roeibond zich nu al op de Olympische Spelen in 1996. Op het WK waren er 23 verschillende nummers, op de spelen zijn dat er slechts 14, waarvan Mijnders hoopt er 11 te kunnen bezetten. De gouden vier zonder wordt bijvoorbeeld niet gevaren. “Volgend jaar zullen we ons concentreren op de olympische nummers”, zegt Mijnders. “Goud met de Holland Acht is onze eerste prioriteit. En ook bij de vrouwen zullen we proberen een sterke acht te formeren. We zullen niet twee ploegen op het water brengen die meedoen om brons, maar dan combineren tot één ploeg die kans maakt op goud. Op de Spelen gaat het namelijk opeens toch weer net even harder dan op een WK.”

Voor zijn eigen project, de Holland Acht, zal hij een open selectie hanteren. “De opstelling staat niet vast. Het zal voor nieuwkomers moeilijk zijn zich in de boot te dringen, maar het kan wel. We hebben nu een groep van ongeveer veertien man. Ik verwacht dat daar een jonge garde aan kan worden toegevoegd.” Als NOC-NSF steun blijft geven, is het zelfs de bedoeling dat de roeiers en roeisters uit de olympische selectie in 1996 vanaf 1 januari volledig worden vrijgemaakt voor hun sport - en daarbij bijvoorbeeld kunnen rekenen op compensatie voor loonderving. “De Amerikanen, die dit jaar goud wonnen, trainen het hele jaar door drie keer per dag en zitten maanden achter elkaar in een trainingskamp. Wij zullen niet drie maanden naar San Diego gaan. Dat is on-Nederlands, daar word je gek van. Nederland is gelukkig zo klein dat iedereen op de Bosbaan kan trainen en daarnaast een normaal leven kan leiden. Maar we hopen dan bijvoorbeeld wel een paar keer twee weken op trainingskamp te kunnen.”