Neon van Neumann (3)

'Dit in Amerika omstreden neonwerk toont de popachtige kant van Nauman en legt een mooie verbinding met pop-art kunstenaars als Warhol, Lichtenstein en Rauschenberg', licht Fuchs toe. Is dat ƒ 800.000 waard? Ik zie het niet anders dan als mode- unst (dus zonder K of k) voor snobs of jet-set leden. Net als 'Who's afraid of red, yellow and blue' voel ik het als 'langsloop-kunst' (als het al kunst is): je hebt erlangs drentelend alles al gezien - de neiging ontbreekt het langdurig, van dichtbij en veraf te bekijken.

Ook het voornemen de 600 bladen poëzie van de conceptuele beeldhouwer Carl Andre voor ƒ 500.000 aan te schaffen lijkt mij geen verantwoorde besteding van belastinggeld. Wie zal daar ooit naar kijken als ze òf in een boekenkast staan opgeslagen, òf tijdelijk deels zijn geëxposeerd? Als je dergelijke zaken leest lijkt het bijna legaal om te weinig belasting te betalen. 'Gewone' schilderijen en beelden die écht veel mensen ontroeren en gelukkiger maken - die voor enkele honderden tot duizenden guldens te koop zijn - en die zijn er genoeg - die koopt Fuchs niet.