Tobben met een trio (1)

Een echtpaar verkoopt hun huis in de randstad om te profiteren van de gunstige prijzen, lost de hypotheek af, komt met 300 duizend gulden schoon uit de strijd, voelt zich even vip in de financiële hemel en tobt nu met het trio tonnen. Wat doe je er mee?

Een nieuw huis kopen? Niet nodig. Ze huren de woning van een zoon, die sinds kort in het buitenland werkt. De laatste jaren knoeien ze net als iedereen heel wat af met geld: wanneer ze linksaf moeten, slaan zij rechtsaf, nemen niet de hoge winst op hun aandelen, zijn doof voor adviezen, vallen dood over een cent en smijten met geld om niet onder hoeven te doen voor de buren. Dit allemaal verklaart het tobben. De bank? Die komt niet altijd met gezonde adviezen.

Zien de twee een uitweg? Ja, ze denken dat goed beleggen niet meer is dan de juiste mensen bellen en aan een paar touwtjes trekken. Alsof er ergens in de financiële wereld een geheim recept rondgaat dat meer oplevert, tegen minder risico, dan zeg een saaie staatslening in harde guldens die, afhankelijk van de looptijd, circa 7,5 % procent per jaar oplevert.

Zulke smakelijk recepten bestaan er niet. Wel constructies om de belastingdruk te verminderen en de netto opbrengst van een belegging op te krikken. Voor zoiets staan kapitalisten open, maar door alleen aan de belasting te denken ziet men veel over het hoofd. Het gaat natuurlijk om alle integrale zaken van een gezin, paar of persoon. Wensen, eisen en doelstellingen bepalen de richting. Beleggen en die fraaie rendementen komen pas aan het eind van het verhaal of helemaal niet aan de orde.

De tobbende lezers realiseren zich die top down aanpak en zijn op een snikhete zondagmiddag aan de keukentafel gaan zitten om samen te plannen. De eerste belangrijke eis is een sluitende huishouding wanneer Vader over tien jaar op zijn zestigste met pensioen gaat. Volgens de opgave van het pensioenfonds komt er ruim een ton per jaar aan ouderdomspensioen op tafel. Daar schrikken ze van: van ruim 200 duizend gulden terug naar 100 duizend. Hoe kom je daarmee rond?

Hun berekening is onvolledig en onjuist. Ze vergeten dit. In het verleden sloten zij enkele koopsompolissen die een flink bedrag uitkeren om lijfrenten mee te kopen. Die verhogen de inkomsten. Net als haar verzekering die belastingvrij een ton uitkeert rond zijn pensionering. De tonnen vliegen binnen als gebraden duiven.

Onjuist is het volgende. Na de pensionering verandert het hele uitgavenpatroon. Door de voordelen van de dienstbetrekking, de auto en vergoeding, gaat een streep. Zijn rij van eenentwintig donkerblauwe directiekostuums op maat behoeft geen aanvulling meer. Haar modieuze dubbele rij echtgenote van pakjes hoeft de mode niet langer op de voet te volgen. Het scheelt allemaal.

Veel gewichtiger is hun voornemen te zijner tijd naar Spanje te verhuizen. Om vast te stellen of het pensioen toereikt, is een berekening van de Spaanse levensomstandigheden vereist. Na wat rekenwerk, wat ze zelf moeten en kunnen doen, ontstaat er een goed inkomsten- en uitgavenbeeld. Conclusie op voorhand: genoeg pensioen om goed van te leven.

Verder met die 300 duizend gulden. Het is goed om eerst alle hoekjes en gaatjes te dichten. Bijvoorbeeld de vrijstellingen voor rente en dividend van 1000 gulden per persoon per jaar (totaal 4.000), die het paar niet benut. En de lange termijn vrijstellingen van 50 en 170 duizend per persoon.

Om de 2.000 gulden rentevrijstelling te benutten houden ze onbelast (er zijn geen schulden) een noodreserve van 35 duizend gulden aan op een vrije spaarrekening van 5,75 %. De vrije 2.000,- dividend kunnen ze binnenhalen door voor 40 duizend gulden aandelen in een gemengd (aandelen, obligaties, onroerend goed en liquiditeiten) beleggingsfonds te kopen en er verder niet of nauwelijks naar om te kijken. Daarop lopen ze een beperkt risico: het fonds kan stijgen (onbelast) of dalen. Hun direct beschikbare levensreserve is nu 75 (35 + 40) duizend gulden.

Wat doen ze met de 2.000 gulden rente en 2.000 dividend per jaar? Opmaken? Nee, vooruitkijken. Wanneer hun zoon weer in Nederland komt wonen, moeten ze weer een huis kopen. Hier of in Spanje. Ze kunnen daar nu al onbelast voor reserveren door een spaarverzekering met een looptijd van 15 jaar te sluiten met een gegarandeerde belastingvrije uitkering tot 50 duizend gulden per persoon; per paar (alweer) een ton. Met een premie van 4.000,- per jaar komen ze bij een voordelige verzekeraar in het jaar 2009 ongeveer uit op dit bedrag, als aflossing op een hypotheek. Voor 225 duizend gulden (300 min 75) moet nu nog een bestemming gezocht worden. (wordt vervolgd)