Rustoord (bis)

Uit de Achterhoek het nieuws dat het lijk is opgegraven van een man die anderhalf jaar geleden door zijn eigen gezin op zijn eigen erf ter aarde was besteld.

Hoe summier de eerste berichten ook zijn, ik heb meteen het gevoel dat ik bij dit gezin over de vloer ben geweest, op dit erf heb rondgekeken. Eén telefoontje volstaat om het te laten bevestigen.

Een vrouw drijft samen met drie volwassen zoons een boerderij op basis van de landbouwcursus van Rudolf Steiner. 'Rustoord voor planten', staat er op een bord, 'zij ontvangen hier de zegeningen der kosmos'. En de ontbindingssappen van de vader dus.

“Uw man is overleden?” had ik nog gevraagd.

“Mijn man is verdwenen”, zei ze. “Die zit ergens in Duitsland. We weten eigenlijk zelf niet waar hij zit.”

De politie gaat er vooralsnog vanuit dat de man een natuurlijke dood is gestorven, dat het gepleegde misdrijf meer bizar dan gruwelijk is.

Uit de omgeving had ik eerder al aanwijzingen gekregen dat die mensen, hetzij uit onkunde of rechtzinnigheid, helemaal niet zo best met hun dieren omgingen. Veel te kort aangebonden jongvee; een stier die ter slacht werd aangeboden met een gewicht van 185 kg, normaal zeker 700. Maar dat ze een broedende ortolaan op hun terrein hadden klopt wel. En dat het vrolijke blonde jongens waren ook.