Levensverzekering gebruikt voor witwassen zwart geld

ROTTERDAM, 14 SEPT. Levensverzekeringen zijn goed bruikbaar voor het witwassen van zwart geld. Crimineel geld wordt via koopsommen gestort in levensverzekeringen die na een aantal jaren leiden tot 'witte', belastingvrije kapitaalsuitkeringen. Het recherche-onderzoek naar de witwaspraktijken van criminelen richt zich onder meer op constructies met koopsommen.

Dit zegt de landelijk coördinator fraudebestrijding mr. Y van Kuijck, advocaat-generaal bij het gerechtshof in Arnhem, in een toelichting op uitspraken in het tijdschrift 'Welwezen' van het Verbond van Verzekeraars. Van Kuijck zegt dat hij bij zijn uitspraken niet refereerde aan concrete zaken die justitie op het spoor zou zijn. Maar de financiële recherche is “alert” op fraude met koopsompolissen, aldus Van Kuijk.

Uit onderzoek van de anti-fraude unit van Coopers & Lybrand is gebleken dat bedrijven met financiële problemen soms worden benaderd door ogenschijnlijk betrouwbare buitenlandse 'geldschieters'. Zij bieden een zeer aantrekkelijke lening waarbij een koopsom voor een gemengde verzekering een belangrijke rol speelt. In werkelijkheid blijken criminele organisaties achter deze investeerders te schuilen.

Wanneer het bedrijf een financieringsbehoefte heeft van bijvoorbeeld 30 miljoen gulden, bieden de criminelen een lening van 40 miljoen aan. Voorwaarde is wel dat het bedrijf het verschil, 10 miljoen gulden, stort als koopsom voor een verzekering bij een Nederlandse verzekeraar. De storting is niet verdacht, want wordt immers gedaan door het - goed bekend staande - bedrijf. De koopsom groeit met rente en winstdeling in een aantal jaren fors tot misschien wel 50 miljoen gulden. De criminelen kunnen zo 40 miljoen crimineel vermogen op langere termijn omzetten tot een onbelaste uitkering van 50 miljoen gulden. Het bedrijf en de verzekeraar hebben ondertussen niet in de gaten dat ze zich schuldig maken aan strafbare feiten, zoals schuldheling.

In het artikel wijst Van Kuijck op het belang van samenwerking tussen politie, justitie en verzekeraars bij de aanpak van dit soort fraude. Verzekeraars zouden deskundigen beschikbaar kunnen stellen aan landelijke teams. Daarin hebben ook fraudespecialisten van justitie zitting. Van Kuijck meent wel dat politiegegevens met terughoudendheid aan verzekeraars ter hand moeten worden gesteld.

De advocaat-generaal plaatst verder kanttekeningen bij verzekeringen tegen fraude. “Ik voel enige aarzelingen bij zo'n initiatief. Fraude is kennelijk voor verzekeraars niet alleen een probleem, maar ook een gat in de markt. Zo'n verzekering zou in het algemeen bij de verzekerde ook een houding kunnen bevorderen van: nou, dat risico hebben we ook weer ingedekt; we kunnen dus achterover leunen en maatregelen zijn verder niet meer nodig. Dit kan leiden tot gemakzucht”.