Verkeersdoden

Het artikel 'Elke verkeersdode is er een te veel' (NRC Handelsblad, 31 augustus) is mij uit het hart gegrepen. In 1978 werd ons gezin 'onthoofd', doordat mijn man, tevens schitterende vader van drie opgroeiende zonen, als voetganger werd geschept door een personenauto; de chauffeur meende dat hij wel 50 km per uur mocht rijden, midden op de dag in de verkeerstechnisch zeer gevaarlijke Grote Marktstraat in Den Haag. De gemeente geeft ons geld aan van alles uit, maar laat de verkeerssituatie aldaar tot op heden nog even chaotisch zijn.

Ieder jaar wordt ik vervuld van een machteloze woede bij het lezen over aidsslachtoffer-herdenkingen in Amsterdam. Bijna als helden worden de aidsslachtoffers herdacht. Het mag allemaal, maar waar blijft de nationale herdenkingsdag voor de verkeersslachtoffers?