Opwindende Otello door Valery Gergjev maximaal uitgediept

Concert: Otello van G. Verdi door de Kirov Opera o.l.v. Valery Gergjev m.m.v. o.a. Vladimir Galuzin, Galina Gorchakova, Mikhail Kit, Larissa Djadkova en Vladimir Solodovnikov. Gehoord: 19/9 Doelen Rotterda.

In een opwindende en indrukwekkende concertante uitvoering van Verdi's Otello in de Rotterdamse Doelen door de Kirov Opera onder leiding van Valery Gergjev maakte de St. Petersburgse stersopraan Galina Gorchakova gisteravond een sensationeel roldebuut als Desdemona. Na afloop leek het publieke enthousiasme in het vaak zo lethargische Rotterdam zelfs enigszins op de luidruchtige uitbundigheid na afloop van een opera in de Matinee op de Vrije Zaterdag in het Amsterdamse Concertgebouw.

Galina Gorchakova, die eerder tijdens de Nederlandse tournee van de Kirov Opera al schitterde in Rimski-Korsakovs De legende van de onzichtbare stad Kitezj en het meisje Fevronia, bleek met haar strak-stralende lyrische stem en haar onschuldige, meisjesachtige présence een ideaal vertolkster van Desdemona. Prachtig bouwde zij vocaal met steeds donkerder ondertonen haar rol op, van een niets vermoedende liefhebbende echtgenote tot een vrouw die tot wanhoop wordt gedreven door de op misleiding gebaseerde jaloezie van Otello, die haar tenslotte doodt.

Het ontheemde Wilgenlied en het aansluitende Ave Maria in de laatste acte kregen een fenomenale uitvoering met hartverscheurende vocale emoties van grote zuiverheid. De paar ingehouden snikjes in ouderwets Italiaanse stijl pasten daarin met vanzelfsprekende geloofwaardigheid. Die onwaarschijnlijke verstilling, tot het uiterste uitgespeeld, was een complement van de heftige botsingen tussen Desdemona en Otello in de derde acte, onder leiding van Gergjev met grootse vocale dramatiek en instrumentale beroering vertolkt. Wát een fantastische kopergroep bij voorbeeld heeft de Kirov Opera!

De rol van Otello werd gezongen door Vladimir Galuzin, op het ogenblik ook de uitstekende Sergej in Sjostakowitsj' Lady Macbeth van Mtsensk bij de Nederlandse Opera. Hij komt misschien iets tekort aan volume om direct een 'wereldberoemde tenor' te worden, maar ook hij gaf een interpretatief memorabele uitbeelding van zijn rol, met veel Italiaans pathos en eveneens geweldig opgebouwd. De Iago van Mikhail Kit was in zijn vileine huichel van een grote beeldende kracht, met als huiveringwekkend hoogtepunt E poi? E poi? La morte è il nulla. (En dan? De dood is het niets.)

Het ensemblewerk van Kirov was fantastisch, met bij voorbeeld een hoogst opmerkelijke uitvoering van een mini-rol als Emilia door Larissa Djadkova. Het opvallendste kenmerk van deze Otello was die grote eenheid van dramatiek en intensiteit die ontstond onder leiding van Gergjev. Zijn maximale uitdieping van de noodlottige gang van zaken in Otello leidde tot de beste uitvoering die ik er ooit van hoorde.