Ruim baan voor de homo-baan

Normaal ontwerpt een afstuderend ontwerper van de kunstacademie een parkbankje of zo. Maar de Maurice's wilden iets anders. Maurice Hol en Maurice Suitela ontwierpen een ontmoetingsplaats voor homo's.

Gevoel voor actualiteit kan de twee niet ontzegd worden, want Rotterdam zit met de huidige ontmoetingsplaats in het Kralingse Bos in zijn maag. Onder druk van een groep Crooswijkers besloot de deelgemeente Kralingen-Crooswijk vorige maand de 'homobaan' voor autoverkeer af te sluiten. De politie is er niet gelukkig mee, de gemeente evenmin. De overlast waaronder de omwonenden zuchten - achtergelaten condooms en tissues - zal zich verplaatsen.

Er wordt nu nagedacht of er in het Kralingse Bos niet een officiële ontmoetingsplaats moet komen. Maurice Hol en Maurice Suitela vinden dat een prima plan. Cruisen moet je positief benaderen. Wat is er democratischer dan de bouwvakker die het met de hoogleraar doet? Anonimiteit en instant-bevrediging passen bij uitstek in een tijd van individualisering, 06-lijnen en blind dates, de vraag naar ontmoetingsplaatsen zal daarom alleen maar toenemen, denken Maurice en Maurice. Maar de studenten hebben wel wat meer voor ogen dan een parkeerplaats met wat struikgewas en prullebakken.

Suitela situeert zijn homobaan, de Cruising Dance Stage, in een loods de Keileweg, waar momenteel ook wordt gewerkt aan een tippelzone. Volgens hem draait alles om zien en gezien worden. Speigelwanden, half-doorzichtige kamerschermen en waterpartijen zorgen voor de nodige homo-erotische esthetiek. Na de entree, een steile ladder die een mooie kans biedt de spierbundels te etaleren, paraderen de bezoekers via een catwalk door vier ruimtes, waar achtereenvolgens wordt gekeken, kennis gemaakt, gevreeën en uitgerust. In elke ruimte klinkt housemuziek, van rustige 'vogue' via harde 'cyber' en snoeiharde 'hardcore techno' naar ontspannende 'ambient'.

Collega Maurice Hol situeert zijn ideale homobaan op de Kop van Zuid, achter de toekomstige kantoorkolossen van de Wilhelminapier. Er zijn twee ingangen, de een via een tuin met plastic palmen, de ander door een 'Zen-bos' van houten palen op witte kiezelstenen. Men ontmoet elkaar elkaar in een soort sporthal, met in de vloer tientallen monitors die stimulerende beelden van zwetende topsporters uitzenden.

Het is maar een afstudeeropdracht, zeggen de Maurice's, maar mocht er een gemeentelijke ontmoetingsplaats komen, dan willen ze Rotterdam graag van advies dienen. Al zal de uitvoering iets soberder zijn, vermoeden ze. En al weten ze niet of de cruisers zelf gelukkig zijn met zo'n officiële homobaan. In de gay-scene overheerst de mening dat het wezen van een ontmoetingsplaats de spontaniteit en het ongeregelde is. Nu heeft Rotterdam een sterke traditie in het regelen van het ongeregelde stadsleven - zie Perron 0, de tippelzone en de pogingen om tot een Eroscentrum te komen. Maar heroïnehandel en straatprostitutie zijn illegale activiteiten, en Rotterdam weet die slecht door inzet van politie tot de gedoogzones te beperken. Cruisen is niet verboden. Wat te doen als de officiële homobaan in het Kralingse Bos er ligt, en niemand komt?