Beginnen met fitness

Bang om af te gaan zijn we allemaal. Dus een sportschool met alleen maar gespierde 'klerenkasten' stap je niet zo maar binnen. Daar is moed voor nodig. Want je weet dat iedereen naar die vette buik van je zal kijken, en zal gniffelen om jouw gestuntel met gewichtjes. Maar je vind het de hoogste tijd om weer eens te gaan sporten. Je wordt te dik. Je voelt je slap. Zo kan het echt niet langer. Je bent de 35 al gepasseerd en nog even en je bent dichtgegroeid.

Nu moet je alleen nog die schroom overwinnen en de drempel van de sportschool over. Je loopt eerst drie keer langs. Je vind het eng, net zoals vroeger op je eerste schooldag. Een vriend blijkt hetzelfde gevoel te hebben. Dus ga je samen. Binnen blijken de Arnold Schwarzeneggers veruit in de minderheid te zijn. Er loopt van alles rond. Jong, oud, soms zelfs twee keer zo oud als jijzelf. Dik, dun. Mooi, lelijk. Man, vrouw.

Voor een gedegen fitness-training heb je een goede leermeester nodig. Jack is de mijne. Hij is streng, maar rechtvaardig. Hij houdt niet van lanterfanten. Hij zegt dat je goed moet weten waarmee je bezig bent. Dus niet zo maar wat doen. Eén keer trainen per week heeft volgens Jack eigenlijk geen zin. Twee keer is echt het minimum.

Jack is voorzichtig met een nieuweling. Zonder hem mag ook niemand beginnen. Hij wil erbij zijn als je voor het eerst puffend op de fiets zit. Hij wil zien hoe je hart reageert. Hij wil voorkomen dat je te veel doet. Beginnen met vijf minuten, niet meer! Soms stuurt hij iemand eerst naar de dokter. Als hij een nieuweling te zwaar vindt kan een keuring geen kwaad. Bloeddruk, hart. Want, stelt Jack, zoals je er aan de buitenkant uitziet zal het van binnen ook wel zijn.

Later moet je zelf je hart in de gaten houden op de zogenaamde cardio-apparatuur. In een bak bij de ingang staan programma's voor beginners en gevorderden. Die kan je raadplegen. Natuurlijk is ook Jack er bijna altijd. Hij loopt rond, kijkt, geeft advies, doet voor en vraagt hoe het met je gaat. En soms, ja soms geeft hij zelfs een compliment.

Fitness is een ideale sport voor iedereen, zegt Jack. Of je nou twintig, vijftig, óf 37 bent. Erkende sportartsen geven hem gelijk. Met fitness kan je alles zelf bepalen. Het tempo, wanneer je gaat en wat je doet. Je kan aan je conditie werken, óf aan je spieren, óf aan allebei. Ik doe vooral het eerste, werk me een uur in het zweet met fietsen, roeien en steppen - trappenlopen op het droge - en als ik dan nog zin heb stoei ik wat met apparaten, borst, buik en armen.

Ik heb geen spijt van mijn keuze. Voor mijn favoriete sport, voetballen, had ik geen tijd meer. Bovendien wilden de benen niet meer wat het hoofd van plan was. En om te squashen heb je een tegenstander van ongeveer de gelijke sterkte nodig die bovendien op net zulke vreemde tijden kan spelen. Fitnessen kan je alleen en het kost niet zo veel tijd. Er is altijd wel een sportschool in de buurt.

Ik ben nu vijf maanden bezig. Ik weeg zeven kilo minder, heb al een flinke borstkas, kuiten van beton en dijen als ballonnen. Mijn buik hangt er nog steeds, maar hij is flink geslonken. Alleen mijn armen zijn nog kaneelstokken, maar dat komt wel, zegt Jack. Laatst tijdens een middagje in het tropisch zwemparadijs waar ik mijn dochter op trakteerde werd ik uitgebreid bekeken door een stralend tienermeisje. Het kwam door mijn lichaam, dat kan niet anders.

Maar het belangrijkste van mijn training blijft toch dat je je lekker voelt door het trainen. En dat voel ik me. Als ik na harde arbeid onder de douche sta kan ik de hele wereld weer aan. Ik denk dus niet aan ophouden. Zelfs als ik in het buitenland ben ga ik tegenwoordig op zoek naar een sportzaal. De vriend met wie ik de training ben begonnen is wel afgehaakt. Hij komt weer als hij meer tijd heeft, zegt hij. Ik geloof hem niet. Hij kan aan mij zien hoe hij er zelf had kunnen uitzien.

Verleden week sprak in de Haagse sportschool van Jack de man met de meest imposante borstpartij mij op weg naar de kleedkamer aan. “Ben je klaar met raggen”, vroeg hij. “Ja, en jij?” Hij moest nog beginnen. “Sterkte.”

Ik heb het gevoel dat ik er helemaal bijhoor.