JAREN ZESTIG (1)

Enige kanttekeningen bij 'De jaren zestig als misverstand' (boekenbijlage 3 sept.'94), een provocerende titel die in de jaren zestig zeker niet zou hebben misstaan. Tevens een onzinnige titel, die ook in de jaren negentig op mijn lachspieren werkt. Hoe zou een tijdsverloop ooit een misverstand kunnen zijn? Ingebed als het is in de totale geschiedenis is ieder tijdsverloop zinvol. Het misverstand ligt waarschijnlijk in het feit, dat de heer Bommeljé zich niet beperkt tot het recenseren van een boek, maar de grote invloed van de jaren zestig denkt te kunnen bagatelliseren. Een invloed die zo groot is, omdat al lang bestaande ideeën als vrijheidsdrang (inderdaad diepgeworteld - al vanaf Adam en Eva?) eindelijk omgezet werden in daden en dat tot op de dag van vandaag.

Zo is het batig saldo van de jaren zestig behalve 'leuke muziek', ook nog de mondigheid van studenten en jongeren in het algemeen. En dit werkt anno 1994 door in het mondig maken van de lagere- en voortgezette schooljeugd (onze kinderen). Leerlingen dienen gerespecteerd te worden als volwaardige mede-mensen. Kinderen horen binnen gezin en maatschappij als volwaardig mede-mens mee te tellen. We kunnen evenveel van hen leren als zij van ons!

Ook moet onder het batig saldo van de jaren 60 gerekend worden de evenwichtiger taakverdeling tussen mannen en vrouwen, waar juist onze generatie nog steeds in groten getale het voortouw neemt. Dat kost tijd en energie, we zijn er nog lang niet.

Last but not least: het blijvende kleurige modebeeld, het vrolijke levendige straatbeeld, in schril contrast met de saaie grauwe jaren 50.

De politiek mag zich paars voordoen voor mij ('52) is het overduidelijk dat de zgn. hippiegeneratie en masse en bewust voor lange tijd het publieke en politieke veld rechts heeft laten liggen (we zagen bijvoorbeeld John Lennon worstelen en ten ondergaan) en een rode evolutie heeft voortgezet binnen maatschappij, school en gezin.

Het wordt weer tijd voor publieke en politieke actie!