Wouter van Riessen

Galerie Barbara Farber, Keizersgracht 265, Amsterdam. T/m 21 sept. Di-za 13-18u. Prijzen van ƒ 1200,- tot ƒ 5000,-. T/m 9 okt. exposeert Van Riessen met Mark Manders en Mattijs van den Bosch bij De Gele Rijder, Arnhem.

Het afgelopen jaar is voor Wouter van Riessen (1967) succesvol verlopen. In oktober won hij de Koninklijke subsidie voor Vrije Schilderkunst en vervolgens waren zijn (zelf)portretten te zien op een groepstentoonstelling bij Galerie Barbara Farber, en in het Rotterdamse kunstcentrum Witte de With nam hij deel aan de spraakmakende internationale expositie van jong talent Watt

Het succes heeft Van Riessen zo te zien niet veranderd. Je herkent de schuchtere, magere schilder direct van zijn portretten. 'Mijn oeuvre', verklaarde hij op de opening van zijn eerste solo-optreden bij Barbara Farber, 'moet na verloop van tijd een poëtische weerspiegeling van mijn autobiografie worden.' Hoe bedacht dit ook klinkt, de psychologische gelijkenis tussen de kunstenaar en zijn werk is wel frappant.

Op de tentoonstelling zijn twee schilderijen, vier tekeningen en drie grote kleurenfoto's te zien. Met uitzondering van twee tekeningen zijn het allemaal zelfportretten. De tekening van het glimlachende meisje is gemaakt naar een foto die Van Riessen toevallig in de krant zag. Ook zijn eigen foto's dienen soms als uitgangspunt voor een tekening of schilderij. Op de foto's treedt het theatrale element in zijn werk het duidelijkst op de voorgrond. Zo heeft Van Riessen zichzelf bijvoorbeeld gefotografeerd op een bed met een hardgroene deken. Hij ligt stijf als een plank op zijn rug en staart met wijdopen ogen naar het plafond. Houterig, karikaturaal speelt hij de rol van introverte, eenzame jongeman.

De schilderijen zijn minder theatraal. Van Riessens manier van schilderen is vrijer en gedurfder geworden, maar de technisch minder geslaagde onderdelen zoals een hand beginnen op den duur toch te irriteren. De sterk vereenvoudigde lijntekeningen zijn het meest overtuigend. In de bovenruimte van de galerie exposeert Alexander Lichtveld sobere keramische objecten die zijn opgebouwd uit geometrische vormen.