Ontruimde Oliveiro's maken nu 'droog' muziek in herberg

Volgens woningbouwvereniging Midden-Friesland is het huurhuis van de muzikale familie Oliveiro te klein voor een gezin van tien. Na een kort geding zijn zij gisteren hun huis uitgezet.

SNEEK, 9 SEPT. “Ik ben dolgedraaid.” Moeder Lisa Oliveiro ziet nog wat witjes in het gezicht. “Ik heb geen benul meer van dag en tijd. Het ergste is dat we onze spullen niet fatsoenlijk hebben kunnen inpakken. We hebben hier geen kleren of niks.”

Vannacht heeft ze praktisch geen oog dicht gedaan in de jeugdherberg van Sneek, het nieuwe tijdelijke onderkomen, waar ze met haar man en acht kinderen is ondergebracht. Gisteren werd het muzikale gezin Oliviero toch nog plotseling uit hun huurwoning in het Friese dorp Wieuwerd gezet. De rechter had weliswaar in kort geding bepaald dat ze het huis moesten verlaten, maar de deurwaarder had nog geprobeerd de uithuiszetting over het weekeinde heen te tillen. “Die was tenminste nog menselijk. Iets wat je van de woningbouwvereniging niet kan zeggen. Ze hebben geen enkel respect voor ons getoond”, zegt ze verontwaardigd.

Het op straat zetten van de familie mocht geen dag worden uitgesteld, vond woningbouwvereniging Midden-Friesland in Grou. In het vorig jaar gesloten huurcontract stond duidelijk dat het onderbrengen van de tien Oliveiro's een noodoplossing was en dat ze maar drie maanden in het rijtjeshuis mochten blijven. Directeur Bokma vindt het huis te klein voor een gezin met acht kinderen en is bovendien van mening dat het muzikale gezin - alle tien bespelen ze een instrument en oefenen thuis - overlast veroorzaakt.

Dat beide buren zeggen geen last te hebben van de Oliveiro's en dat de familie zelf tevreden is met de woning mocht niet deren. Contract is contract. Lisa Oliveiro had gedreigd met man en kinderen onder de blote hemel te slapen als ze niet bij elkaar konden blijven. “Ze wilden ons gezin in tweeën opdelen, omdat alle opvang vol zat. Ik heb voet bij stuk gehouden. We hebben het recht om als gezin bij elkaar te zijn. Het maatschappelijk werk heeft geregeld dat we in de jeugdherberg terecht konden.”

Vannacht sliepen ze in twee kamers met stapelbedden. Een paar knuffelbeesten liggen op de bedden. Dochter Tabita (15) heeft haar koffer met trompet nog mee kunnen nemen. Maar schoolboeken, kleren en de huisraad is opgeborgen in een container. Tabita zit op de HAVO maar heeft vandaag vrijgenomen om haar moeder bij te staan. De overige kinderen zijn naar school. Vader Oliveiro brengt de jongsten weg naar Wieuwerd. “We zijn een hecht gezin”, zegt Tabita. “Juist nu hebben we elkaar hard nodig. Het is tenminste fijn dat we niet op verschillende plaatsen zitten.” De lange bruine rok en het zwarte T-shirt dat ze aanheeft zijn het enige wat ze bij zich heeft. “Mijn zusje heeft niet eens meer een jas kunnen pakken. Alles ging zo snel. We konden niet eens meer handdoeken of shampoo meenemen.” Ze vindt het “pure discriminatie” dat ze het huis zijn uitgezet. “Tijdens het kort geding zei de directeur van de woningbouwvereniging dat ze de huizen alleen maar verhuurden aan gezinnen met twee of drie kinderen. Zoiets kan toch niet?”

Maatschappelijk werker M. van der Made komt binnen en meldt dat de wethouders van de gemeente Littenseradiel de hele ochtend hebben vergaderd om een oplossing te vinden. Zij hebben verklaard achter het gezin te staan. “Ze bellen met woningbouwverenigingen en makelaars om een huis voor deze mensen te vinden.” Van der Made vindt dat er volgende week iets geregeld moet zijn.

Lisa Oliveiro is dolblij dat de gemeente zich hun lot aantrekt. Om de spanning van de afgelopen dagen kwijt te raken gaat ze straks “droog” muziek studeren. Ze pakt een stapel bladmuziek en zegt:“Ik ga gewoon noten lezen en hoor dan in mijn hoofd hoe het klinken moet. Ik moet oefenen want ik heb 1 oktober wel een optreden.” Ze schatert het opeens uit. “Ja, we kunnen er soms nog om lachen ook. Als ik straks mijn drums weer terug heb schud ik alle spanningen van me af.”