Kroketbelasting

In Nederland bestaat de akelige gewoonte om allerlei op zich zinnige verschijnselen op oneigenlijke wijze te financieren. Zo wonen er ruim 14.000.000 gesubsidieerde varkens in het koninkrijk, waarvan de mest nu regelrecht het grondwater in wordt gespoten en worden gas en elektra voor half geld verkocht aan gifspuitende en slavenhoudende tuinders. Een en ander zal binnenkort mede worden gefinancierd uit de nieuwe heffingen die de regering nog in petto heeft 'voor het milieu'.

Minister De Boer wil nu een goede medische zorg in stand houden door de tweeverdieners af te romen. Gezien dit nobele doel lijkt een pleidooi tegen een dergelijke maatregel niet erg op zijn plaats. Maar zou hier nu eindelijk niet eens een beginnetje worden gemaakt met het invoeren van het principe dat de vervuiler betaalt?

Onze gezondheidszorg wordt vervuild door mensen die geen zorg nodig zouden hebben als zij aandacht zouden besteden aan hun voedselgewoontes. Ik zou daarom willen voorstellen om een stevige accijns te heffen op al het snackbarvoer dat 24 uur per dag vol overgave wordt gegeten op bijna iedere straathoek. Gewoon op de kroketten, de patat, fricadellen et cetera. Deze belasting slaat twee vliegen in één klap: hij is educatief omdat hij de cholesterol-beluste consument treft in de enige plaats waar hij gevoelig is, zodat het aantal zieken gestaag zal dalen. Daarnaast kan uit de opbrengst een fiks deel van de gezondheidszorg worden betaald en misschien zelfs wel wat cultuur.