Lady killer ontpopt zich als seriemoordenaar; Beelden van een 'hip' Spanje

Kika. Regie: Pedro Almodóvar. Met: Peter Coyote, Verónica Forqué, Victoria Abril, Alex Casanovas, Rossy de Palma. In: Amsterdam, Cinecenter en Kriterion; Leiden, Kijkhuis.

“Moorden is als het knippen van je nagels. Eerst lijkt het een vervelend werkje, maar als je eenmaal bezig bent, blijkt het mee te vallen. Dan denk je het nooit meer te hoeven doen, maar voor je het weet zijn je nagels weer aangegroeid”. Deze diepe wijsheid legt Pedro Almodóvar in de mond van een Amerikaanse schrijver en vrouwenverzamelaar (Peter Coyote), die net als Hemingway zijn heil in Spanje zocht, doch zich in de loop van de film Kika ontpopt als seriemoordenaar.

Zelfs de verstokte fans van Almodóvars door reclame, media, mode, seksuele extravagantie en andere uiterlijkheden gevoede cultfilms, die wanhopig trachten aan te tonen hoe 'modern' Spanje geworden is, valt het moeilijk Kika nog serieus te nemen. De rebel-poseur Almodóvar lijkt meer dan wat ook zichzelf te parodiëren in deze merkwaardige vertelling over een naar seks hunkerende grimeuse, een lingeriefotograaf, een lesbische dienstmeid, een verminkte televisiepresentatrice en een moordlustige pseudo-intellectueel. Het scenario is vanaf de eerste minuten, waarin de moeder van de fotograaf zelfmoord lijkt te plegen en diens stiefvader, de schrijver, de grimeuse verleidt om de inmiddels ook overleden jongen met haar make-updoos weer tot leven te brengen, te idioot om er enige moeite tot begrip voor te doen.

Het op een na belangrijkste verkoopargument is de aankleding van Victoria Abril, die als Andrea Caracortada ('de verminkte') dagelijks op televisie 'het gruwelijkste van de dag' presenteert, door Jean-Pierre Gaultier - als een levende martelkamer. Nog iets meer publiciteit genereerde de een minuut of zes durende verkrachtingsscène van Kika door een boom van een kerel. Niet alleen heeft hij net drie jaar in de gevangenis gezeten, maar ook verdiende hij daarvoor zijn brood als porno-acteur. In de wereld van Almodóvar zijn die gegevens een geestige manier om aan te kondigen dat hij seksueel onverzadigbaar is: pas tussen de derde en de vierde ejaculatie stormt de politie de slaapkamer van het slachtoffer binnen, gealarmeerd door een voyeur, die in feite de minnaar, nee de zoon...ach, laten we maar ophouden. Wat was Buñuel eigenlijk modern, vergeleken met de hippe Middeleeuwen waarin Almodóvar ons stort.