Duitsers willen 'graag' Nederlands huis

Kerkrade en Herzogenrath gaan samen als Eurode door het leven. Voor Duitse woningzoekenden is dat een uitkomst: zij kopen een huis in Kerkrade. Dat is de helft goedkoper dan een vergelijkbaar huis in Duitsland.

HERZOGENRATH/KERKRADE, 7 SEPT. Aan de Plitscharderstrabe in Merkstein, gemeente Herzogenrath, moeten 86 woningen verrijzen. De gelijkenis met een Nederlands nieuwbouwwijkje berust niet op toeval: het ís een Nederlands nieuwbouwwijkje met rijtjeshuizen, twee-onder-een-kap en vrijstaand, ontworpen en gebouwd door Nederlanders met Nederlandse materialen. Zelfs de bouwvergunning is afgegeven door een Nederlandse autoriteit, de gemeente Kerkrade. Het wijkje zal alleen opvallen omdat het in Duitsland ligt.

Al beantwoordt het plan niet aan de Duitse bouwvoorschriften, volgens Stadtdirektor H. Lesmeister van de gemeente Herzogenrath kan de bouw spoedig beginnen. Hij heeft er zijn goedkeuring aan verleend. “En de minister voor bouwzaken van Noordrijn-Westfalen kan zich gewoon niet permitteren dit plan af te wijzen”, zegt Lesmeister. “Want als ze valt over die paar puntjes waarop het plan niet aan de Duitse voorschriften voldoet, zal ik zorgen voor grote koppen in de kranten. Dat zal haar in de verkiezingstijd slecht uitkomen.”

Een huis met een woonoppervlak van 110 vierkante meter kost in Duitsland rond de 380.000 mark. Een even groot huis kost in Nederland 200.000 gulden. Dat prijsverschil leidt ertoe dat vooral jonge Duitse gezinnen zich op iedere kans storten om in de Nederlandse grensstreek een woning te bemachtigen. Zij blijven echter Eigenheimer, die hun boodschappen in Duitse winkels doen en hun kinderen naar Duitse scholen sturen.

“In sommige buurten vlak bij de grens is het percentage Duitsers al gestegen tot vijfentwintig”, zegt de Kerkraadse loco-burgemeester A. Zeeuwen, die inmiddels plaats heeft gemaakt voor burgemeester Wöltgens. “In die wijken gaan buurtwinkels dicht en scholen worden bij gebrek aan Nederlandse kinderen tot sluiting gedwongen.”

Stadtdirektor Lesmeister klaagt juist dat de scholen in Herzogenrath te klein zijn: “Wij worden voor onze voorzieningen gefinancierd naar rato van het inwoneraantal. Als veel mensen van buiten de gemeente een beroep op ons doen, kom ik geld te kort.”

In de bureaula van Lesmeister liggen 281 brieven van kandidaat-kopers voor een huis aan de Plitscharderstrabe. 86 Gelukkigen mogen straks voor rond de 1200 mark per maand (na aftrek van subsidie) eigenaar worden van een huis met een tuintje voor en achter. De rest blijft gedoemd hetzelfde bedrag aan huur te betalen voor een driekamer-appartement vijf hoog in de stad. Om speculatie tegen te gaan moeten de kopers het huis zelf betrekken en mogen zij het de eerste tien jaar alleen te koop aanbieden aan het pensioenfonds voor mijnwerkers.

Het Nederlandse wijkje ondersteunt het pleidooi voor een Nederlandse oplossing om de woningnood in Duitsland te bestrijden. “We komen alleen al in de oude deelstaten van de Bondsrepubliek drie miljoen woningen te kort.” Ze kunnen wel gebouwd worden, maar zijn te duur. Dat zegt de Akense emeritus hoogleraar in de bouwkunde prof. F.K. Meurer. Als lid van diverse nationale commissies heeft hij steeds naar Nederland verwezen: “Nederlandse huizen zijn kwalitatief niet slechter dan de Duitse, maar wel de helft goedkoper.”

Bij projectontwikkelaar F. Diels in Kerkrade staan telefoon en fax niet stil. Hij heeft al bestellingen voor 450 huizen binnen en uit heel Duitsland blijven verzoeken binnenstromen om inlichtingen. Diels: “Laatst ben ik ben door de burgemeester van Stolberg uitgenodigd om te komen kijken hoe erg het was in zijn gemeente. Hij zei tegen mij: Bitte helfen Sie uns, Herr Diels! Kunt U zich dat voorstellen, een Duitser die een Nederlander om hulp vraagt?”