Beginnende popgroepen doen Rotterdam dreunen

Concert: Metropolis, met o.a. The Prodigy, Mother Earth, The Post, Carleen Anderson, G. Love & Special Sauce, Primal Scream. Gehoord: 4/9 Rotterdam.

Het gratis festival Metropolis in Rotterdam heeft zondag enkele jaren van zwakke programmering in één keer goedgemaakt. Voor een verregend publiek (zo'n 75.000 man) op een modderig veld presenteerde zich een aantal veelbelovende beginnende groepen, waarbij de nadruk lag op rap, house en andere dance. Op het Amerikaanse punkkwartet The Offspring na, waren de ruige gitaargroepjes verrassend afwezig.

In het gitaar-genre paste nog wel het Nederlandse The Post. Hoewel de drie gitaristen niet erg tot hun recht kwamen was te horen dat de groep melodieuze popliedjes heeft. De zang, gerekt en galmend, doet denken aan de stijl van veel hedendaagse Britse groepen.

Maar de meeste groepen bedienden zich gisteren van een meer dwingende aanspreekvorm. De rappers van Fun-Da-Mental lieten hun Engelse tongval horen in rhetorische woordtreinen met een anti-racistische boodschap. Het Amerikaanse Shootyz Groove speelde dreunende rock met monotone raps. En de Newyorkse Wu-Tang-Clan overdonderde het publiek met kwantiteit; een stuk of tien in trainingspak gehulde zwarte karate-meesters, het hoofd omhangen met een handdoek alsof ze net uit de sportschool kwamen, gaven elkaar het woord door als een estafette-stokje. Om vervolgens los te barsten in een gescandeerde lofzang op zichzelf.

Het Amerikaanse trio G. Love & Special Sauce daarentegen droeg bijna alle nummers op aan 'all the ladies'. De van hun plaat bekende onderkoelde woordstromen, ondersteund door een zoemende contra-bas en heldere gitaaraccenten met een hang naar de rhythm & blues, kregen hier meer vormvaste uitvoeringen. De vrolijke G. Love zong nu eens als een country-jongen, dan weer klokkend in de rockabilly-traditie.

Carleen Anderson, zangeres van funk en soul-ballades, was niet zo afwisselend. Haar hoge muizige stem zwelgde en kronkelde maar liet vooral tuitende oren achter. Zangeres Denise Johnson maakte als soul-diva op de achtergrond bij Primal Scream meer indruk. Primal Scream, giganten van de Engelse dance-rock, deed een op festivalpubliek toegesneden 'greatest-hits'-optreden. Mechanisch in ritmiek maar zwoel in de vocalen werden hier nummers als Rocks, Jailbird en Higher Than The Sun gebracht.

De Engelse hitgroep The Prodigy sloot de dag af met een house-feest. Hun muziek neigt naar 'gabber', recht op en neer ritmes en reutelende elektronica, maar overstijgt de monotonie door simpele thema's elkaar snel te laten opvolgen. En het publiek deed wat de schorre zanger van hen eiste: men danste tot de grasmat trilde.