John Eliot Gardiner

Fauré: Requiem. Orchestre Révolutionaire et Romantique en Monteverdi Choir o.l.v. John Eliot Gardiner (Philips 438 149-2). Mozart: Le Nozze di Figaro. The English Baroque Soloists en The Monteverdi Choir o.l.v. John Eliot Gardiner (Archiv 439 871-2)

Dirigent John Eliot Gardiner wordt vooral geassocieerd met oude muziek, en in Nederland waarschijnlijk in het bijzonder met Mozart. De reeks semi-geënsceneerde voorstellingen van de opera's van Mozart in het Concertgebouw behoren tot de succesvolste Holland-Festivalprodukties van de afgelopen jaren.

Maar Gardiner doet veel meer dan oude muziek. Hij was lange tijd chef-dirigent van het operahuis van Lyon en nam in die tijd ondermeer opera's op van Bizet en Offenbach. Bij het Concertgebouworkest zal hij komend seizoen ondermeer muziek van de hedendaagse componist György Kurtág dirigeren.

Toch hebben de meeste opnamen van Gardiner wel een 'authentiek' tintje. Zo ook het Requiem van Fauré, waarin hij nadrukkelijk de originele orkestratie gebruikt. Het levert een fraaie, grimmige dodenmis op, minder lyrisch dan veel andere opnamen. Maar dat is ook te danken aan het fel spelende Orchestre Révolutionaire et Romantique - met instrumenten uit de tijd van Fauré. In de koorwerken die de cd volmaken (tamelijk onbekende stukken van Debussy, Saint-Saëns,

Vrijwel gelijktijdig met de cd van Fauré verscheen de opname van Le Nozze di Figaro, die Gardiner in het Holland Festival van 1993 met succes uitvoerde. Het is weliswaar een live-registratie, maar de achtergrondgeluiden zijn veel minder storend dan in zijn vorige Mozart-opname (Cosí). De uitvoering is prachtig: subtiel, komisch, dynamisch en uitstekend gecast, met Alison Hagley als een van de beste Susanna's van de laatste jaren.

Fauré en Ravel) blijkt weer eens de magistrale klank van Gardiners Monteverdi Choir, al is koor-repertoire eigenlijk nooit zo spetterend als orkestwerk.