Besluit Bonn en Parijs over kandidaten voor Europese commissie

BONN/PARIJS, 5 SEPT. Duitsland en vermoedelijk ook Frankrijk hebben besloten wie zij voordragen als leden van de nieuwe Europese Commissie.

Duitsland draagt naast de zittende commissaris Martin Bangemann (FDP) Monika Wulf-Mathies (SPD) voor. De 52-jarige Monika Wulf is voorzitter van de ÖTV, de vakbond voor overheidspersoneel.

Met het aanblijven van Bangemann en de keuze van Monika Wulf honoreert CDU-voorzitter Kohl een oude toezegging. Namelijk dat SPD en FDP vanaf 1995 de beide Duitse Eurocommissarissen zouden mogen “leveren”. Omdat nog onzeker is of de FDP in de komende Bondsdagverkiezingen (16 oktober) de kiesdrempel van vijf procent wel zal passeren is Kohls belofte aan de liberalen binnen de CDU/CSU de afgelopen weken gekritiseerd als “onnodig” gebaar jegens FDP-voorzitter Klaus Kinkel, vice-kanselier en minister van buitenlandse zaken.

De keuze van Mathies, die wegens de gematigde CAO-akkoorden die zij vorig jaar sloot in haar bond enigszins in moeilijkheden was geraakt, kwam pas nadat gebleken was dat Kohl niet akkoord ging met de kandidatuur van het SPD-bestuurslid Heidemarie Wieczoreck-Zeul, Europa-specialist in de Bondsdag, die ook in haar eigen partij niet onomstreden is. Nadat SPD-lijsttrekker Scharping deze Rote Heidi vorige week als Europa-minister in zijn schaduwkabinet had opgenomen was de weg vrij voor een andere kandidaat.

Oud-premier Edith Cresson en topambtenaar Yves-Thibault de Silguy zijn de Franse kandidaten voor twee zetels in de Europese Commissie. Dat zou premier Balladur volgens het financieel-economische dagblad Les Echos vandaag laten weten aan aanstaand Commissie-voorzitter Santer.

De opvolger van Jacques Delors maakt met het oog op de samenstelling van de nieuwe Commissie een rondreis langs Europese hoofdsteden. De Franse keus is enigszins verrassend. Van links en rechts is hard gelobbied voor andere, politiek-zwaardere kandidaten. Uiteindelijk lijken de persoonlijke voorkeuren van de president en de premier de doorslag te hebben gegeven.

Voor de opvolging van de huidige Franse commissarissen Delors en Scrivener zou Balladur twee kandidaten van eigen politieke voorkeur naar voren hebben kunnen schuiven. Zijn tot dusver gevolgde koers om harmonisch samen te werken met het socialistische staatshoofd - anders dan zijn huidige rivaal voor het presidentschap Chirac tijdens diens premierschap onder Mitterrand tussen '86 en '88 - heeft Balladur ertoe gebracht één kandidaat van het staatshoofd te accepteren.

President Mitterrand heeft al geruime tijd zijn wens kenbaar gemaakt Edith Cresson de Brusselse post te gunnen. Zij was in '91 en '92 elf maanden minister-president, totdat Mitterrand haar zonder pardon verving wegens beperkt succes. Hij had sindsdien een morele schuld aan zijn partijgenote, die eerder ministeriële ervaring had met landbouw en Europese zaken.

Met de keuze voor De Silguy vermijdt Balladur een keuze tussen de diverse stromingen binnen de centrum-rechtse regeringsmeerderheid. De gevoeligheden zijn al groot genoeg met het naderen van de presidentsverkiezingen. Balladur ontloopt zo ook een keus tussen pro- en contra-Maastricht, een scheidslijn die dwars door de coalitie heen loopt. Zijn huidige raadadviseur voor Europese zaken De Silguy kan een eventuele president Balladur een ideale lijn naar de Europese Commissie bezorgen.