Zwemmende scholiere Van Almsick is alle aandacht weleens beu

ROTTERDAM, 3 SEPT. Ze sloeg onlangs een uitnodiging voor een muzikale lunch van de minister van buitenlandse zaken af. Ze moest naar school, zei ze. “Mensen begrijpen niet dat ik studeren en trainen moet. Ik ga elke dag om zes uur 's ochtends van huis en ben pas weer om acht uur 's avonds terug. Dan heb ik dus geen tijd om 's middags bij iedereen op bezoek te gaan”, was haar reactie.

Ze verscheen verleden jaar op audiëntie bij bondskanselier Kohl in een gescheurde spijkerbroek en een leren jack. “Vooraf bracht iemand me naar een kamer en zei dat ik me daar kon omkleden. Maar ik had niets anders bij me. Ik draag graag aparte kleren. Meneer Kohl had daar blijkbaar geen moeite mee. Hij zei er in ieder geval niets van.”

Zwemster Franziska van Almsick kan zich veel permitteren in Duitsland. Het enige dat ze daarvoor moet doen is gouden medailles winnen voor haar vaderland. Dat lukte verleden jaar bij de Europees kampioenschappen aardig met zes eerste plaatsen. Of het haar bij de WK in Rome, waar het zwemmen maandag van start gaat, net zo zal vergaan is nog maar de vraag. Want de Chinezen doen mee en die zijn, zo is gebleken, tot veel in staat. “Je zal een wereldrecord moeten zwemmen om te winnen”, heeft Van Almsick al verkondigd. “En dan nog is het niet zeker of je daarmee goud haalt.”

'Franzi' van Almsick zal in Rome waarschijnlijk op zeven onderdelen starten, vier individuele nummers en drie estafettes. Ze heeft haar zinnen vooral gezet op de 200 meter vrije slag, al vanaf het begin haar beste afstand. Ze wil in Rome uiteindelijk eens haar beste tijd, 1.57,90, twee jaar geleden gezwommen in Barcelona, verbeteren.

Ze zou onlangs haar Chinese concurrentes van dopinggebruik hebben beschuldigd. Ze ontkent die uitspraak te hebben gedaan. “Ik was woedend toen ik het las.” Ze wordt wel vaker verkeerd geciteerd, zegt ze. Volgens een krant zou Van Almsick hoog hebben opgegeven van de sexuele relatie met haar vriend, de tien jaar oudere zwemmer Steffen Zesner. “Niemand zal toch geloven dat ik zoiets heb gezegd?”, reageerde ze. Ook niet als grap? “Nee, zulke dingen zeg je niet zo maar. Ik sla vaak de kranten op om te kijken wat ik nu weer zou hebben gezegd. Daar doe je niets tegen. Ik troost me maar met de gedachte dat alle onzin na een week weer vergeten is.”

Ze heeft het soms zwaar te verduren. En dat voor een scholiere van pas 16 jaar die later gewoon dierenarts wil worden. “Maar ik ben al lang geen 16-jarige meer”, zegt ze zelf. “Vanuit de ogen van de mensen op straat bekeken dan. Ik moet me met dingen bezighouden waar meisjes van mijn leeftijd normaal niets mee te maken hebben. Ik moet over alles en iedereen een serieuze mening hebben.”

Het is ook moeilijk voor te stellen dat een scholiere per jaar naar schatting drie miljoen Mark opstrijkt aan reclame-activiteiten. Sinds de Olympische Spelen van Barcelona waar Van Almsick twee zilveren en twee bronzen medailles won heeft heel Duitsland het zwemmende wonderkind in de armen gesloten. Overal in het land hangen tegenwoordig posters van Van Almsick. Binnenkort start ze op de zender SAT 1 met haar eigen televisieshow. Haar manager, een voormalige Bild-journalist, zegt dat 'Franzi' geen meter meer kan zwemmen als zij op alle aanbiedingen zou ingaan.

Van Almsick zegt al die aandacht weleens beu te zijn. Ze zou een gewone studente willen zijn. Maar zelfs op school hebben sommige leraren het wegens haar bekendheid op haar gemunt. Misschien komt het omdat tijdens de lessen de zaktelefoon van de zwemster nog weleens rinkelt. “Ik heb”, legt ze uit, “geen lijfwacht bij me zoals Boris Becker en Steffi Graf. Die gaan nergens meer zonder zo iemand naartoe. Ik loop vaak alleen rond. Deze telefoon beschouw ik als een soort bescherming. Als er problemen zijn kan ik mijn ouders bellen. Ik begrijp niet dat mensen moeilijk doen over zo'n ding. Maar zo is de mentaliteit van de Duitsers nu eenmaal.”

Ze beweert niet te weten hoe veel ze precies verdient, maar stelt wel dat het nog niets is in vergelijking met wat haar collega's bij het tennis verdienen. “Ik krijg niet veel voor het zwemmen zelf. Ik verdien door de reclame.” Daarom is het prettig dat ze er leuk uitziet, een goed verhaal kan afsteken en als Oost-Berlijnse voor verenigd Duitsland een interessante afkomst heeft. “Als ik dikke wratten had gehad, zou ik weliswaar ook hard kunnen zwemmen, maar dan had ik niets extra verdiend met reclame-activiteiten”, beseft ze.

Van Almsick zegt niet te koop te lopen met haar rijkdom. Als ze met vrienden de stad ingaat, betaalt ze weleens een ijsje voor de hele groep, maar ze laat de dure kleding hangen. “Soms komt het voor dat ik later alleen terugga om het toch te kopen.”

Ze zwemt niet door wegens het geld, beweert Van Almsick. Ze vindt zwemmen gewoon leuk. Ze heeft er zelfs flinke pijnen voor over. Van Almsick kampt vlak na elke wedstrijd met onverklaarbare maagkrampen. “En dan vragen veel mensen me nog waarom ik nooit lach op het erepodium!” Ze bezocht tevergeefs vele artsen en zal zich ook na de wereldkampioenschappen weer uitvoerig laten onderzoeken.

Toch denkt Franziska van Almsick nooit aan stoppen. “Ik heb op sportief gebied nog één grote wens. Ik wil graag olympisch kampioen worden.”