'Misschien staat er nu een betere verdediger in het Nederlands elftal'

Zijn geduld wordt beloond. Op drie grote toernooien kwam DANNY BLIND geen minuut in actie. Vanaf de EK-kwalificatie-interland tegen Luxemburg is hij echter uitverkoren om in de voetsporen te treden van Ronald Koeman.

Ronald Koeman nam deze zomer als aanvoerder en libero van het Nederlands elftal afscheid op 31-jarige leeftijd. Zijn opvolger staat klaar maar is paradoxaal genoeg twee jaar ouder: Danny Blind. Het woord afbouwen komt echter nog niet in zijn vocabulaire voor. Hij verkeert in de bloei van zijn leven. Bij Ajax levert hij wekelijks een goede prestatie. Niet alleen in verdedigend opzicht, ook aanvallend wordt zijn inbreng steeds groter. Hoe ouder, hoe gekker. Danny Blind maakt nog elk jaar progressie.

Een schoolvoorbeeld van een laatbloeier dus, al is het in zijn ogen allemaal verklaarbaar. “Ik ben inderdaad de laatste vier, vijf jaar elk seizoen beter gaan spelen. Ik vind van mezelf dat ik vooral op technisch gebied nog altijd vorderingen maak. Het linkerbeen gaat bijvoorbeeld steeds beter functioneren. Het is zo makkelijk om te zeggen: 'ik ben uitgeleerd'. Maar als je per dag een x-aantal balcontacten hebt, blijf je groeien. Ik weet dat bovendien te combineren met een goede fysieke gesteldheid. Ik had vijf, zes jaar geleden zelfs meer rust en slaap nodig dan nu.”

“Het heeft er ongetwijfeld mee te maken dat ik pas op 25-jarige leeftijd bij Ajax ben gekomen. Daardoor heb ik pas op m'n 27ste een bepaalde progressie doorgemaakt die een ander misschien vijf jaar eerder heeft. Ik voel me nog steeds goed. Ik doe en laat er niets extra's voor in vergelijking met vroeger. Ik ben geen mens die als een monnik kan leven. Je moet je op je gemak voelen, dan kom je tot de beste prestaties.”

Zijn aanvallende ingevingen bezorgen de tegenstanders steeds meer kopzorgen. Blind kan een medespeler vrij voor het doel zetten en zelfs gaat hij vaker scoren. “Ik ben van huis uit een middenvelder. Bij Sparta, in de UEFA-jeugd en in Jong Oranje heb ik altijd op de positie van spelmaker of rechtshalf gespeeld. Tot Barry Hughes mij bij Sparta omvormde tot rechtsback. Dat heeft weer als voordeel gehad dat Cruijff mij in 1986 naar Ajax haalde. En dat ik nu als libero ook in staat ben om een directe tegenstander op te vangen, hetgeen belangrijk is in ons systeem. Ik heb trouwens bij Sparta nog zeven jaar met Louis van Gaal gevoetbald.”

Meedogenloos is Danny Blind nooit geweest. Meer een sierlijke verdediger die probeerde zijn tegenstander met technische middelen of op snelheid uit te schakelen. Zelfs de sliding voert hij volgens het boekje uit. “Bij Ajax is het juist niet de bedoeling dat je iemand negentig minuten in zijn nek loopt te hijgen. Maar als ik ook nog in staat was geweest om iemand keihard aan te pakken dan had ik al lang in de Serie A gespeeld. Hoewel ik nooit met zo'n type speler zou willen ruilen. Ik had hoogstens zijn eigenschappen erbij willen hebben.”

Hij wordt op de training door assistent-trainer Gerard van der Lem nog weleens aangesproken met 'Baresi'. De Amsterdammer kennende, bedoelt hij het misschien ook wat cynisch, maar qua uitstraling en speelwijze heeft Danny Blind wel overeenkomsten met de Italiaanse meester. “Toevallig is het een voetballer waar ik veel naar kijk. Niet dat ik hem adoreer. Het is een speler waarin ik mezelf herken. Die gedrevenheid. Maar ook de veelzijdigheid die hij toont als libero.”

Danny Blind reist maandag naar Luxemburg met 24 interlands achter zijn naam. Hij becijfert dat hij ongeveer hetzelfde aantal keren bij Oranje op de bank heeft gezeten. Dertien wedstrijden was hij reserve tijdens een groot toernooi. Op het WK van Italië in 1990, het EK in Zweden van 1992 en het jongste WK in Amerika speelde hij geen minuut. Danny Blind werd afgeschilderd als de schlemiel van Oranje. Zelf ervaarde hij dat anders. Met uitzondering van het EK in Zweden, toen hij een groot deel van de kwalificatiewedstrijden van de partij was geweest en met Ajax de UEFA Cup had gewonnen. Vers in het geheugen ligt nog het beeld van de ontroostbare Blind die na elke wedstrijd in Gothenburg als eerste in de bus stapte en zielig in z'n eentje in een hoekje ging zitten.

Maar de WK's waren voor hem toch hele bijzondere gebeurtenissen. “In 1990 was ik al blij dat ik erbij was. In Amerika wist ik dat ik alleen zou spelen als Koeman door een schorsing of een blessure niet kon meedoen. Voor mijn idee kwam ik alleen even in beeld toen Advocaat tegen Ierland met vier verdedigers ging spelen. Rechter mandekker zou ik niet spelen, als rechtsback was ik wel geschikt geweest. Maar ik ben iemand die zich laat overtuigen door goede argumenten. Advocaat koos voor Winter en dat bleek een goede keuze. Toen heb ik wel in een gesprek gezegd dat ik onder welke omstandigheid dan ook, niet meer als rechtsachter in aanmerking wilde komen. Om van het gehakketak af te zijn. Ik ben immers libero.”

Hij vindt dat de pers hem ten onrechte heeft omschreven als een zielepiet. “Ik durf zelfs te zeggen dat het voor mij een lekker WK is geweest. Ik heb op de trainingen heerlijk gevoetbald. En dan kom je thuis en word je op straat en op het strand aangesproken met vragen als: 'ben je er al over heen? Hoe gaat het met je?' In hemelsnaam: waar over heen? Nogmaals: ik wist mijn plaats. Dat klinkt misschien nederig, maar dat is niet zo.”

“Ik ben op het WK voortdurend het slachtoffer geweest van speculaties. Als ik op de training naar de grond keek, was ik teleurgesteld. Als ik een vlieg wegsloeg was ik radeloos en zat ik met m'n handen in het haar. Ik kan nu al voorspellen wat er straks weer wordt geschreven. Als ik slecht presteer heb ik het WK nog niet verwerkt en als ik goed speel wil ik wraak nemen op Advocaat.”

Blind zal in ieder geval vergeleken worden met zijn voorganger Ronald Koeman. Ook daar wil hij op vooruit lopen. “Er is geen speler hetzelfde. Hij heeft extreme kwaliteiten. Hij kan het spel heel snel verplaatsen met zijn traptechniek. Ik ben daartoe ook in staat, maar Ronald doet dat met meer precisie. Zoals hij in een hoog tempo een bal over dertig, veertig meter ergens heen kan sturen, dat kunnen er maar twee of drie in de wereld. Van de tien passes komen er van mij zeven aan en van hem negen of tien. Daar is ons systeem ook bij gebaat. Ik ben echter sneller en heb verdedigend iets meer te bieden. Achterin waren er in Amerika wat problemen. Inderdaad zijn de geweldige kwaliteiten van Koeman niet helemaal tot hun recht gekomen op het WK. Misschien staat er nu een betere verdediger in Oranje.”

Hij voelt zich geen geboren leider, maar het staat vast dat hij ook de aanvoerdersband overneemt van Ronald Koeman. Hij is met afstand de oudste speler en toont bij Ajax wekelijks zijn verbale kwaliteiten. Van eeuwige reserve tot elftalleider. Blinds geduld lijkt nu toch te worden beloond. Er waren geruchten dat hij wilde bedanken. Maar geen haar op zijn krullebol die daar aan dacht. “Zolang ik nog op dit niveau meekan, waarom zou ik dan die zes wedstrijden per jaar er niet bij kunnen doen? Het EK van '96 moet ik nog kunnen halen.”

Zijn trouw aan Oranje staat haaks op het vertrek van Gullit, kort voor het WK. “Je kunt geen appels met peren vergelijken”, probeert hij te nuanceren. “Je kunt niet bij iemand in zijn bovenkamer kijken. Als je geestelijk niet in staat bent om een WK te spelen, om wat voor reden dan ook, dan kun je beter thuis blijven. Want als je dan meegaat dien je het teambelang ook niet. Ik kan alleen geen begrip opbrengen voor de beweegredenen die Gullit nu heeft aangedragen. Dit verhaal over tactiek had à la minute op de persconferentie op die bewuste maandagmorgen gezegd kunnen worden. Het had naar mijn mening zelfs al besproken moeten worden op het moment dat Advocaat hem vroeg om terug te komen. Het spelsysteem is natuurlijk wel belangrijk, maar aan de andere kant ook weer te onbenullig om te zeggen: 'Dan haak ik maar af'.”

Als Gullit heeft geconstateerd dat hij binnen de Oranje-selectie niet serieus werd genomen of dat zijn leiderschap was aangetast, dan is dat volgens Blind ten onrechte geweest. “Allemaal onzin. Waar kan hij dat dan uit concluderen? Leiderschap in een elftal ontstaat automatisch. Dat groeit. Hiërarchie is er natuurlijk altijd wel in de voetballerij. Maar vantevoren stond evenmin vast dat Koeman en Wouters de grote leiders zouden worden. Je komt met z'n allen op de afgesproken dag het trainingskamp binnen en dan ga je amicaal met elkaar om. In die sfeer ontstaat er wat.”

Toen Gullit zijn vertrek aankondigde was er volgens Blind een juich- noch een grafstemming. “Zijn opstappen heeft geen afbreuk gedaan aan het vertrouwen van de groep. Die was groot en bleef groot.”

Het Nederlands elftal gaat op weg naar het EK in Engeland zonder Serie A-ster Ruud Gullit en mét Danny Blind. “Qua voetbal hebben we aan kwaliteit niet zoveel ingeleverd met het vertrek van Koeman, Wouters en Rijkaard. Er zal wel snel geschreven worden dat een bikkelaar als een 'type-Wouters' ontbreekt. Jan ging natuurlijk altijd voorop in de strijd. Een speler met zo'n persoonlijkheid en karakter zal er niet snel meer komen. Anderen moet de tijd worden gegund om die taak over te nemen.”