Uit eten met een aapje

Big Foot (Grote Voet) heet hij, omdat hij zulke kleine handjes heeft. En het is waar, zulke kleine handjes als die van de roodbuik-tamarin die nu in het huis van de Artis-directeur woont, heb ik nog nooit gezien. Natuurlijk, ook hamsters hebben lieve, kleine pootjes, maar dat zijn geen handjes. Big Foot heeft wel handjes, met echte vingertjes en alles erop en eraan.

Tweeëneenhalve week geleden, op 15 augustus, werd het aapje Big Foot geboren. Hij is één van een drieling, maar zijn moeder had maar plaats voor twee aapjes op haar rug. Big Foot was de klos. “In het wild zou Big Foot zijn doodgegaan”, vertelt Maarten Frankenhuis, directeur van Artis. “Maar de roodbuik-tamarin is zo'n bijzondere aap dat we hem zelf opvoeden.”

Big Foot is nu een paar centimeter en hij zal niet groter worden dan een konijntje. Maar het opvoeden van zo'n klein beest is nog een hele klus. Hij ligt in een echte baby-couveuse in het huis van de directeur staat. “Eerst was de temperatuur 35 graden, nu is het 32 graden”, zegt Frankenhuis. “De temperatuur is heel belangrijk. Een koude nacht overleeft Big Foot niet.”

Omdat hij zo klein is heeft Big Foot in de couveuse de ruimte, maar het liefst ligt hij stil op of onder de speelgoed-panda die de moeder vervangt. De panda is een saaie moeder die niet als een echte apemoeder van boom naar boom springt, maar altijd stil zit en nooit eens schreeuwt. Zacht en harig is de pandamoeder wel.

Om de twee uur krijgt Big Foot eten. Dan vult de directeur of zijn vrouw Liesbeth een pipet met een soort melk. Hij pakt Big Foot uit zijn couveuse en geeft hem de pipet. Het aapje slobbert de 1,5 milliliter melk vlot naar binnen. “De eerste twee nachten stond ik ook 's nachts op om hem te voeren, maar nu is dat niet meer nodig. Het gaat erg goed met hem”, vertelt de directeur. Net als een echte baby wordt Big Foot elke dag gewogen. Maandag woog hij 62 gram, vandaag weegt hij waarschijnlijk al een gram of 75.

Elke dag gaat Big Foot onder de douche. “Roodbuik-tamarins leven in het Zuidamerikaanse tropische oerwoud en daar plenst het elke dag wel een keer”, zegt Frankenhuis. “Het is dus goed als Big Foot elke dag kleddernat wordt. Daar wordt hij fris van.” De douche is gewoon de keukenkraan. Frankenhuis voelt eerst of het water niet te warm en niet te koud is en houdt Big Foot dan onder de lauwe waterstraal. Daarna wordt hij afgedroogd en weer bij zijn pandamoeder gezet.

Het is niet het eerste aapje dat het echtpaar Frankenhuis opvoedt. Twee jaar geleden hebben de directeur en zijn vrouw een springtamarin opgevoed. Die ging ook mee uit eten. Dan werd hij in doeken gewikkeld en meegenomen naar het restaurant om daar om de twee uur de pipet te krijgen.

Big Foot zal niet bij de directeur blijven wonen. Over een week of vier gaat hij terug naar zijn eigen familie. “Dat gaan we heel geleidelijk doen. Big Foot moet wennen aan de andere tamarins en omgekeerd”, zegt Frankenhuis. “Dan wordt het spannend. Tot nu toe heeft Big Foot alleen mensen gekend, hij heeft onze gewoontes overgenomen. Hij is een Frankenhuis geworden. Voor een mens is dat al geen lolletje, maar voor een aap is dat nog veel moeilijker. Maar ik geloof zeker dat hij toch een echte aap zal worden.” Hoe Big Foot een echte aap wordt zal over een paar weken in deel 2 zijn te lezen.