'Biladi, Biladi' weerklinkt in honderden klaslokalen; Palestijnen weer naar school

TEL AVIV, 2 SEPT. Het nieuwe schooljaar is voor zo'n 400.000 Palestijnse scholieren op de nog door Israel bezette Westelijke Jordaanoever en in Gaza gisteren begonnen met het zingen van het Palestijnse volkslied. “Biladi, biladi” (mijn vaderland), klonk het gisteren uit volle borst in de leslokalen van honderden Palestijnse scholen. Dat is het hoorbare gevolg van de recente overdracht van het onderwijs uit handen van het Israelische civiele bestuur aan het Palestijnse zelfbestuur.

De lessen op de Palestijnse scholen beginnen in het vervolg met het zingen van het Palestijnse volkslied. Palestijnse vlaggen zullen boven de scholen wapperen en ook in leslokalen zullen allerlei symbolen van de Palestijnse staat in wording worden opgehangen en opgeprikt. Om het Palestijnse nationalisme er nog dieper in te stampen, zijn de docenten verplicht iedere dag ook iets te vertellen over de dramatische Palestijnse geschiedenis. De meeste Palestijnse scholen verlangen ook dat de leerlingen op de schouders van hun uniforme kleding een kleine Palestijnse vlag naaien.

De gevolgen van de overdracht van het Palestijnse onderwijs uit handen van Israel zijn voor de politieke bewustwording van de jonge Palestijnen verstrekkend. De intifadah, de Palestijnse volksopstand, was van 1987 voor honderdduizenden jonge Palestijnen de dagelijkse leerschool van het Palestijnse nationalisme. Nu daar met het begin van Palestijns zelfbestuur een einde aan is gekomen, nemen de Palestijnse scholen op instructie van het Palestijnse leiderschap deze taak over.

Onder de Israelische bezetting werd nogal krampachtig het Jordaanse onderwijsprogramma op de Westelijke Jordaanoever gehandhaafd. Anti-Israelische teksten in de herdrukte Jordaanse leerboeken werden echter geschrapt. Israelische geschiedenis en godsdienst, waaronder de Israelische Arabische leerlingen worden bedolven, stonden echter niet op het leerprogramma in de sedert 1967 door Israel bezette gebieden. Dit jaar nog werken de Palestijnse scholen nog met de oude boeken. Volgend jaar wordt het anders. De nadruk in de schoolboeken op de Palestijnse scholen komt dan te liggen op de Palestijnse geschiedenis, op de Palestijnse vrijheidsstrijd, op de verhalen en mythen rondom de Palestijnse helden.

Op de Palestijnse scholen zal de komende jaren een generatie Palestijnen opgroeien, die niet op straat, maar in de leslokalen en met huiswerk wordt klaar gemaakt voor Palestijnse onafhankelijkheid. Daarom hechten de Palestijnse leiders zo'n groot belang aan het in eigen handen nemen van het onderwijs. Israel ontgaat het niet dat de Palestijnen de beschikking hebben gekregen over het machtigste instrument - de Palestijnse jeugd - om hun onafhankelijkheidsideaal na te streven. Wie de Palestijnen het onderwijs in handen geeft, moet weten dat het Palestijnse nationalisme op de Palestijnse scholen hoogtij zal vieren.

Gisteravond heeft het Israelische volk via de televisie kennis kunnen maken met deze nieuwe realiteit. Een sympathieke kennismaking was het niet, omdat enkele geïnterviewde Palestijnse leerlingen zeiden niets met Israeliërs te maken willen hebben. “Ze hebben onze broers gedood, onze huizen verwoest”, zeiden ze. Yasser Arafat stal echter even de show op het televisie-scherm. Na een ontmoeting met minister Binyamin Eliëzer op zijn hoofdkwartier in Gaza wenste hij het Israelische volk in het Hebreeuws een goed (joods) nieuwjaar toe. “Shana towa”, zei de Palestijnse leider op een manier alsof hij dat vaker had gedaan.