Koeriers bezorgen per taxi al jaren marihuana aan huis

ROTTERDAM, 1 SEPT. “Alleen vanaf 25 gulden en een knaak voorrijkosten. Wat wilt u hebben? Skunk, Northern Light, Polm, Kashmir, Nederstuff, Maroc?” Coffeeshop No. 47 in Apeldoorn bezorgt al zo'n vier jaar hasj en marihuana aan huis. Heel discreet, zonder openlijke reclame. “De politie weet het en vindt het wel best”, zegt J. Ballas van No. 47. “Het geeft minder overlast dan een coffeeshop.”

Hasj aan huis via koeriers is in Nederland niet nieuw: Franse kranten spraken er vorig jaar schande van. B. Dronkers, eigenaar van coffeeshops en winkels in zaaigoederen en kweekbenodigdheden voor de wietteelt, baarde gisteren echter opzien met zijn voornemen binnen twee weken een postorderbedrijf voor softdrugs op te zetten.

bpHet vanuit Rotterdam geleide Sensi-concern van B. Dronkers (coffeeshops, winkels voor de wietteelt, het Hasjmuseum) is benieuwd of een postorderbedrijf voor hasj mogelijk is. Dronkers: “Ik stuur nooit meer dan dertig gram, bezorg geen overlast, verkoop niet aan minderjarigen, maak geen reclame, verstrek geen harddrugs. Dus houd ik me in theorie aan de richtlijnen voor het gedoogbeleid.” Maar hij verbindt zijn ziel en zaligheid niet aan het plan. Als Justitie het postorderbedrijf afwijst, zal de ondernemer geen hasj verzenden om een proefproces uit te lokken. “Ik ga er niet drie maanden voor achter de tralies zitten”, zegt Dronkers.

xpOmdat zij niet voor overlast zorgen, legt bijvoorbeeld de politie van Apeldoorn hasjkoeriers geen strobreed in de weg. Een kleine steekproef leert dat tenminste twee coffeeshops in Apeldoorn ook aan huis bezorgen. De politie vindt dat geen probleem. “We gedogen het, zolang het niet om harddrugs gaat”, zegt een politiewoordvoerder. J. Ballas van coffeeshop No. 47 zegt een trouwe klantenkring te hebben, vooral in omliggende dorpen. “We rijden gemiddeld zo'n vijf keer op een avond.” Ook coffeeshop Liberty is bereid softdrugs thuis te bezorgen. “Even vragen”, zegt de barman als hij hoort dat de bestelling naar het dorp Epe moet. Er klinkt wat geroezemoes, dan is hij terug aan de telefoon: “Sorry meneer, de koerier heeft vanavond geen zin, Epe is te ver weg.”

Toen de eerste berichten over hasjtaxi's in de kranten verschenen, zijn er pogingen gedaan de nieuwe ondernemers aan banden te leggen. In april vorig jaar trachtte het openbaar ministerie in Den Bosch de 35-jarige Johan C. veroordeeld te krijgen, die op grote schaal hasj aan huis bezorgde. Hij opereerde in Eindhoven, Tilburg en Den Haag en had meerdere telefonistes en chauffeurs in dienst. De openbare aanklager betoogde dat een hasjtaxi-bedrijf moeilijker te controleren is dan een coffeeshop. De politierechter verwierp dat argrment en sprak de man vrij omdat niet was gebleken dat hij de AHOJ-G richtlijn van het gedoogbeleid overtrad. AHOJ-G staat voor: geen affichering (a), harddrugs (h), overlast (o), verkoop aan jongeren (j) of meer dan 30 gram (g). Nog voor het hoger beroep in deze zaak diende, deed de politie een inval bij de man en vond acht ons hasj, waarvoor hij wel veroordeeld werd.

Groningen is een ander voorbeeld. Daar wilde de 'High Service' vorig jaar hasj aan huis bezorgen, en tevens bier, wijn en sigaretten. Het initiatief stierf een stille dood nog voor Justitie zich erover kon uitspreken. Nu ligt er een verzoek van de 'Happy Home Service' om een koeriersdienst te beginnen. De Groningse persofficier is er nog niet over uit. “De controle is een probleem. Leveren ze niet aan minderjarigen, brengen ze geen XTC-pilletjes aan huis? En zo'n 06-nummer kan je als een vorm van reclame zien. Het lijkt me nuttig dat de procureurs-generaal zich er over uitspreken.”

Het verbod op reclame is een probleem voor startende hasjkoeriers. Coffeeshops hebben vaste klanten, beginners moeten naar andere wegen zoeken om een klantenkring op te bouwen. Zo werden eerder de 'Blow Home Service' en 'Soft Express' in de Randstad tot boetes veroordeeld omdat ze klanten wierven onder scholieren. Andere bedrijfjes plaatsen advertenties met 06-nummers in kranten, meestal met een verhullende omschrijving van hun activiteiten.

De Limburgse hasjkoerier Daan is drie maanden geleden begonnen. De markt is rijp, denkt Daan, en rond Geleen en Sittard wonen tenminste 80.000 mensen. Een auto en een autotelefoon had hij al, de stuff koopt hij bij een bekend adresje. Maar tot dusver heeft hij hooguit tien ritjes per dag. “Ik heb kaartjes in discotheken en café's verspreid. Maar de zomer is een slappe tijd, dan doen de blowers uit Geleen en Sittard eerder inkopen in Maastricht”. Daan had jonge klanten verwacht, maar hij wordt vooral door dertig-plussers gebeld. “Mijn klanten zijn bang om in een coffeeshop betrapt te worden. Soms vragen ze me of ik ook XTC of cocaïne lever. Nee dus. Ik heb niet het geveoel dat ik iets illegaals doe, en dat wil ik zo houden.”