Haarhuis deelt in nationale tennismalaise

NEW YORK, 1 SEPT. Paul Haarhuis heeft sinds zijn zware nederlaag tegen Pete Sampras eind mei op Roland Garros in Parijs slechts één toernooi-partij weten te winnen. In Hilversum van zijn dubbelspelpartner Jacco Eltingh. Ook gisteren bleek de nummer 29 van de ranglijst zijn vormcrisis nog niet te boven. Hij verloor in de eerste ronde van de Open Amerikaanse tenniskampioenschappen in drie sets van Amerikaan Alex O'Brien, een degelijke middenmoter.

“Willen winnen is wat anders dan winnen”, zei de zwaar teleurgestelde Haarhuis na afloop. “Ik train hard, ik werk me kapot. Maar ik win geen wedstrijden. Ik heb hier de afgelopen weken in Amerika twee keer in de eerste ronde verloren. Dat is niet goed voor mijn zelfvertrouwen.”

Haarhuis en Eltingh deelden gisteren in de malaise die het Nederlandse tennis momenteel lijkt te beleven. Eltingh verloor, drie dagen na zijn toernooi-overwinning in Schenectady, in drie sets van het Russische talent Jevgeni Kafelnikov. Eltingh kreeg voldoende kansen tegen de 20-jarige Rus, die in één jaar is opgeklommen van de 104de naar de elfde plaats op de wereldranglijst. Hij brak drie keer de service van Kafelnikov, maar moest zijn eigen opslag vijf keer inleveren. Ook vergat Eltingh in de tweede set een van de vier setpunten te benutten: 7-6, 7-5 en 6-3.

Van de twaalf Nederlanders die aan het grand slam-toernooi in New York begonnen, zijn alleen Richard Krajicek (vandaag tegen Carlos Costa) en Nicole Muns-Jagerman nog actief in de tweede ronde. In de vier grand slam-toernooien (Melbourne, Parijs, Londen en New York) hebben de Nederlanders dit jaar slechts een keer de vierde ronde gehaald: Eltingh in Parijs.

De technisch directeur van de tennisbond, Stanley Franker, erkent dat zijn spelers en speelsters beneden hun niveau presteren. “Het is een waardeloos toernooi, maar het is nog te vroeg om conclusies te trekken. Daarvoor moet ik eerst met de privé-trainers praten. Mijn enige angst is dat ze de grand slam-toernooien niet serieus nemen. Maar dat is niet zo. De meesten zijn toch op tijd naar Amerika gekomen om zich voor te bereiden.”

De chaotische US Open is het favoriete toernooi van de 28-jarige Haarhuis. Hier maakte hij in 1989 naam door bij zijn debuut John McEnroe te verslaan. “Who the hell is Paul Whorehouse?”, wilde iedereen toen weten. Twee jaar later sloeg hij Boris Becker uit het toernooi en moest Jimmy Connors alle trucs uit de kast halen om hem in de kwartfinale te stoppen.

Juist op Flushing Meadow hoopte Haarhuis zijn successenreeks van begin dit jaar weer op te pakken. Toen speelde hij heel goed, met finaleplaatsen in Qatar en Philadelphia. Hij won in Rotterdam wederom van Becker en had in maart O'Brien nog met 6-2 en 6-0 verslagen in Key Biscayne.

Maar sinds Roland Garros betaalt hij waarschijnlijk de tol voor zijn zware inspanningen in de eerste maanden van 1994. Hij verloor in het enkelspel vier keer in de eerste ronde: op Wimbledon van Stoltenberg, in Stuttgart van Karbacher en deze maand in New Haven van Spadea en in Schenectady van Antonitsch. Tussendoor trainde hij voor de Davis Cup, won hij in Hilversum van Eltingh en speelde hij drie weken competitie in Duitsland.

“Ik heb veel partijen nodig om mijn ritme te vinden”, zei Haarhuis. “En daar kreeg ik de kans niet voor. Wimbledon heeft volgens mij niets met tennis te maken. Dat is uit je hol serveren en kijken waar je uitkomt. Daarna lukte het gewoon niet. Als ik behoudend speel en achterin blijf hangen, verlies ik de punten en als ik agressief ga spelen, maak ik fouten.”

Haarhuis werd in de allereerste game gebroken en verloor de eerste set met 6-3. In de tweede nam hij een 3-0 voorsprong, maar liet hij O'Brien terugkomen tot 3-3. Bij 6-5 kreeg Haarhuis nog twee setpunten bij 15-40 op de service van O'Brien. Maar de Amerikaan sloeg twee winnende services. In de tie-break maakte Haarhuis één punt, een ace.

In de derde set werd zelfs Haarhuis moedeloos van het grote aantal fouten dat hij maakte. Na de zoveelste afzwaaier van zijn forehand tikte hij met zijn wijsvinger verwijtend op zijn snaren en kon hij een spottend lachje niet onderdrukken.

“Ik had de uitslagen van de laatste weken gezien”, zei O'Brien, de nummer 88 van de ranglijst. “Maar het ging makkelijker dan ik had verwacht. Gewoonlijk speelt Haarhuis degelijk en vast. Dit keer gaf hij wel heel veel punten weg.” O'Brien is geen bijzondere speler. Het was voor hem pas de eerste keer dat hij in New York de tweede ronde haalde. Zijn meest opvallende resultaten tot nu toe waren twee overwinningen op Krajicek, in 1992 en vorig jaar. “Ik vind het wel lekker om zijn service te retourneren. Die van Stich vind ik onbespeelbaar, maar de service van Krajicek retourneer ik harder dan hij hem slaat.”