François Mitterrand hekelt embargo van VS tegen Cuba

PARIJS, 1 SEPT. President Mitterrand heeft, onder meer door scherpe uitlatingen over de Amerikaanse politiek tegenover Cuba, er ten overstaan van Frankrijks 200 ambassadeurs in niet mis te verstane termen aan herinnerd wie de baas is van de Franse diplomatie: de spreker zelve, en niemand anders. Onder zijn gehoor bevond zich ook premier Balladur, die zich dinsdag twee maal uitvoerig uitliet over de buitenlandse politiek.

Pijnlijk waren de presidentiële uitspraken over Cuba vooral voor minister van buitenlandse zaken Alain Juppé, die in aanwezigheid van de ambassadeurs op zijn nummer werd gezet. “Ik heb steeds gezegd tegen de heer Juppé, die soms enige moeite heeft mij daarin te volgen, dat ik het embargo tegen Cuba volstrekt schandelijk vind.” Volgens de Franse president gaat het niet aan “een volk te wurgen dat geen enkele bedreiging voor de wereldvrede vormt”.

De president, ternauwernood hersteld van een nieuwe operatie wegens prostaatkanker, stelde voor de goede orde vast dat de Franse grondwet duidelijk zegt dat het buitenlands beleid tot het unieke terrein van het staatshoofd behoort. “Ik hecht er aan de vastgelegde taakverdeling binnen de uitvoerende macht zeer nauwgezet aan te houden omdat daarin een waarborg voor de republiek en de democratie schuilt.”

Aan het diner gezeten tegenover Balladur en Juppé schetste het staatshoofd drie kwartier lang de grote lijnen van het Franse buitenlands beleid. Over de onlangs beëindigde Operatie Turquoise in Rwanda kon Mitterrand zonder veel moeite een gemeenschappelijke toon vinden. Het was geenszins “een militair avontuur met een zweem van kolonialisme” geweest, maar eerder “een dieptrieste affaire waar Frankrijk zich eervol uit terugtrekt”.

Minister Juppé legde er in zijn bijdrage de nadruk op dat de blijvende invloed van Frankrijk in de wereld afhangt van haar vermogen “een nieuw, sterk en ambitieus Europa” te laten ontstaan. De hervorming van de Europese instellingen in 1996 mag zich dan ook niet beperken tot kleine aanpassingen. Verdere uitbreiding van de Unie vóór die hervorming achtte hij uitgesloten.