Een tandenstoker als een korenaar

De ene was 'geen geboren kunstenaar', de andere kwam te vroeg met een modelijn. Samen begonnen ze een winkel vol produkten voor huis en haard uit alle werelddelen. En wie er iets koopt krijgt er een Chinees offerpapiertje bij.

Trunk, interior decorators. Rosmarijnsteeg 12, Amsterdam. Inl 020-6387095

Als wilde stieren zijn ze tekeer gegaan. Slechts een paar dagen hadden ze de tijd om de oude juwelierszaak te veranderen in een kakelbonte geel, blauw en oranje geschilderde winkel waar geglazuurde schalen aan koeiehorens bungelen en parfum uit een doosje komt. En dat is maar goed ook, zeggen Anja Koops (31) en Julia Willinge (30), want met hun achtergond op de kunstacademie zou het ze maanden hebben gekost om ieder wissewasje uit te denken en vorm te geven.

De twee verkopen sinds een maand spullen uit alle windstreken. Handgemaakte Boules de Fez en plastic tafelkleden uit Marokko, houten tandestokers zo dun als korenaren uit India en Perzische tapijten van plastic. En wie iets koopt, krijgt het Chinese offerpapiertje er gratis bij. Koops en Willinge zijn niet new age, ze zijn wars van ecologisch huishouden en van terug-naar-de-natuur truttigheid moeten ze al helemaal niets weten - ondanks het touw dat het plakband vervangt en het groffe karton dat zich zo moeilijk tot cadeaupapier laat ombuigen.

“We kopen in wat we zelf willen hebben,” zegt Willinge. Spullen die mooi en functioneel zijn. De in geometrische patronen geweven plastic matten bijvoorbeeld, maak je in een oogwenk schoon onder de douche. Het verrassingselement is wat ze zoeken, zegt Koops. Ze pakt een tuutvormig terracotta potje. Het lijkt leeg, maar kijk, je druppelt er wat water in, een penseeltje erdoorheen, en je hebt de knalste kleur rode lippestift die je maar denken kunt.

Willinge en Koops gaven 'in een opwelling' de brui aan wat ze vroeger deden. Willinge had genoeg van het thuiszitten als monumentaal kunstenaar (“Ik ben geen geboren kunstenaar”). Koops had na haar academietijd in Rotterdam als ontwerpster van het avantgarde modelabel Ell=Bell van zich doen spreken, ook buiten Nederland, met prijzen, modeshows en veel aandacht in de pers. Maar de verkoop liep niet. “Als je te laat bent in de mode is het niet goed, maar te vroeg werkt ook niet,” weet Koops. “De rafels die je nu bij H & M in de rekken ziet hangen, brachten wij vijf jaar terug al.”

Willinge dacht eraan stucadoor te worden, Koops ging winkels inrichten, en toen was daar ineens Trunk, de winkel voor interior decorators. Of iets nu in een hoekje bij een groothandel ligt te verouderen, of ieder ander het spuuglelijk vindt, stelregel is: “wat wij mooi vinden, kopen we,” zegt Willinge. “En als mensen het hier in een andere context zien, waarderen ze het ineens wèl. Dan is het niet alleen maar een Chinees servies waar je bij de Chinees van eet, maar een schaal met een mooie vis erop.”

Voorlopig betrekken de twee hun spullen nog bij groothandels in Nederland. Plannen om zelf in de toekomst te gaan importeren zijn er wel, maar het geld ontbreekt. Ook worden op het moment meubelen ontworpen. Het bijzettafeltje van hout dat in een badkamer dienst zal gaan doen, gaat zeker niet rotten. Daar zorgen de piepkleine glazen mozaïekstenen voor die de tafel van top tot teen bekleden.