De calculerende leerling

De paarse plannen met de studiebeurzen kunnen gelukkig een eind maken aan de generatie van besluitlozen en uitstellers. Wat is er mooier dan een leventje bij je welwillende ouders met prachtig basisinkomen omdat je 'studeert'? Er is helaas een steeds grotere groep calculerende leerlingen die het uiterste haalt uit het huidige beurzenstelsel. Ze zijn volwaardig lid van de meerkeuzegeneratie, maar de eerste keus is in ieder geval niet de school. Weekendvertier, Nintendo en de tv staan veel hoger aangeschreven. Dit klinkt moraliserend en misschien zelfs calvinistisch maar als directielid van een mbo-instituut word ik regelmatig met de keerzijde van dit verhaal geconfronteerd.

Leerlingen zijn op geen enkele manier meer tot prestaties te bewegen. Presteren betekent immers een sneller eind van het schoolleventje en de bijbehorende beurs. Er zijn zeer veel gezakte eindexamenkandidaten die bewust niets gedaan hebben om nog een jaartje te kunnen 'sprokkelen'. Leerlingen volgen nog een enkel lesje om de ontbrekende certificaten te halen en wijden zich verder aan aangenamer zaken. Een experiment met een 5 procent-absentieregeling op mijn school leidde ertoe dat leerlingen 'vrije' dagen gingen opnemen. De regeling is snel weer afgeschaft, maar het absentieprobleem blijft gigantisch.