Volleybal als oude-dagvoorziening

AMSTERDAM, 8 AUG. Terwijl tientallen officials hun zaktelefoon in de aanslag hebben, geniet Viktor Artamonov van de Amsterdamse zon. De Let heeft zojuist de finale gewonnen van het Dutch Open beachvolleybal. Reden genoeg voor ontspanning, hoewel de officials daar kennelijk anders over denken. Zij houden de schijn van topsport hoog, Artamonov geniet van een sigaretje. Strandvolleybal op de Dam, met een Let als overwinnaar. “Ik ben geen sportman maar een sport-opa”, verklaart de 35-jarige speler zijn voorliefde voor nicotine.

Artamonov geeft toe dat de professionele beachvolleybalcompetitie voor hem een soort oude-dagvoorziening is. “Als je 22 bent, kun je het nog als plezier beschouwen, maar ik doe het vooral voor het geld.” De speler van eredivisieclub Exakto Bovo uit Aalten leeft van zijn sport en het zomerse alternatief is een welkome aanvulling.

Voor Artamonov levert de zege in Amsterdam een gedeelde overwinningspremie op van bijna zesduizend gulden. Een deel daarvan gaat naar zijn ouders, die hij financieel ondersteunt. Zij wonen in Litouwen, waar Viktor geboren is en zijn vader furore maakte als topvolleyballer. “Als het even kan, stuur ik hun geld op. Ze hebben het heel arm.”

Zelf woont hij inmiddels drie jaar in Aalten. “Viktor is heel populair in Aalten, maar in Letland was hij een halfgod”, weet een toeschouwer die zich “Viktors Nederlandse peetvader” noemt. Hij heeft Artamonov opgevangen, toen de voormalige Sovjet-international drie jaar geleden zijn woonplaats Riga verruilde voor de Achterhoek. “Het is een schat van een jongen. Hij lacht altijd. Alleen is het lastig om werk te krijgen.”

Voorlopig stort hij zich op de combinatie van indoor- en strandvolleybal. Hij is hulptrainer van zijn eigen zaalteam, traint een derde-divisieclub in Winterswijk en hoopt voor altijd van zijn sport te kunnen leven. Hij zegt international master of volleybal te willen worden, een soort manager.

Beachvolleybal is volgens Artamonov heel populair in de Baltische staten. “Als klein jongetje speelde ik al op het strand en op straat: twee tegen twee of drie tegen drie.” In het Letse kuuroord Jurmala worden officiële competities georganiseerd. Het niveau staat op gelijke hoogte met het Nederland spelpeil, maar de entourage kan niet tippen aan de zonovergoten Amerikaanse en Brazilaanse strandsferen. De bakermat van het beachvolleybal ligt niet in Noord-Europa.

Niet voor niets pleitte supervisor Peter Murphy gisteren voor een indoor-accommodatie waar de Nederlandse strandvolleyballers zich zouden moeten voorbereiden op de Olympische Spelen. Beachvolleybal maakt over twee jaar zijn debuut in Atlanta. Slechts 24 mannen en 16 vrouwen kunnen zich plaatsen voor het hoofdtoernooi. Artamonov betwijfelt of hij bij de Spelen van de partij is. “In Letland zijn nog meer goede volleyballers, maar ik weet niet hoe goed ze zijn. Ik ben er al twee jaar niet geweest.”

De opvallende uitdossingen van zijn meeste tegenstanders zijn aan Artamonov niet besteed. Voor hem geen tatoeages, hoofddoeken en weerkaatsende zonnebrillen. “Ik ben een normaal mens. Voor mij is het niet goed om de show te maken. Alleen in Spanje doe ik een zonnebril op, als het heel heet is.” Intussen probeert een steelband de zuidelijke sfeer zo goed mogelijk na te bootsen. Artamonov zegt de harde muziek tijdens de wedstrijd niet te kunnen waarderen. “Als het iets zachter is oké.”

In de finale van gisteren spelen Artamonov en zijn partner Vanags gevarieerder dan het duo Klok-Boutens: 12-2 en 14-2. “Je kunt het best een kleine en een grote speler hebben. Eentje voor het achterveld en eentje voor het blokkeren.” Doordat slechts twee spelers aan weerskanten staan, zijn de rally's op een hand te tellen. Artamanov heeft er geen moeite mee. “Met dit weer is het toch schitterend. Buiten is gezonder dan binnen.”

Hij maakt zich op voor de prijsuitreiking. Het einde van de Nederlandse beachvolleybal-driedaagse. De buitenlandse toeristen kunnen weer ongestoord over de Dam lopen. De dagjesmensen uit Aalten bereiden zich voor op de terugreis. De fanclub van Artamonov gelooft heilig in de toekomst van het beachvolleybal. Steun uit onverwachte hoek voor de nog altijd driftig heen en weer lopende officials. Het veredelde strandspel lijkt op weg naar de A-status. En Viktor Artamonov gaat breedlachend op weg naar de badruimte van het nabijgelegen Krasnapolsky. Nagestaard door zeven trotse Achterhoekers.