LAATSTE MAN

Het Nederlands elftal heeft sinds gisteravond een immens probleem. Voor het eerst heeft bondscoach Advocaat nu gekozen voor de ambitieuze jeugd en tegen de ervaren ouderdom: voor de 27-jarige Winter en bij implicatie dus tegen de vijf jaar oudere Rijkaard. Waarom? “Omdat Frank er moeite mee heeft als iemand kort wegdraait”, aldus Advocaat. Omdat het Nederlands elftal won, kregen Advocaat en dus ook Winter gelijk. Maar het was het gelijk van de hoogmoed. Hadden er bij de Marokkanen een paar lange jongens rondgelopen, dan was het anders gegaan.

De afwezigheid van Rijkaard was niet alleen voor de liefhebber van de mooiste loper op het veld een rampje, Advocaat trok ook een zware wissel op de cohesie van zijn selectie. Want Rijkaard is een 'gevoelsmens'. Daarom ging hij in 1987 bij Ajax weg, en een jaar geleden bij AC Milan.

Volgende week maandag moet Advocaat niettemin weer een beroep doen op Rijkaard. Wouters zit dan tegen Ierland noodgedwongen, wegens twee gele kaarten, langs de kant. Wie moet hem vervangen? Rijkaard! Al was het maar omdat hij nog wel eens een bal wegkopt in het strafschopgebied. Doet Rijkaard maandag inderdaad mee, en wel met zijn hart, en wint het elftal wederom, dan dient zich het tweede probleem aan. Wat te doen met Wouters in de daarop volgende wedstrijd? Wouters is immers ook geen jojo.

Een advies: laat 's morgens bij de spaghetti in Orlando twee liederen door de ontbijtzaal knallen: van Frank Black (“There are so many people who think they can do it alone. So, hang on to your ego, but I know that you gonna lose the fight”), de favoriete muzikant van Rijkaard, en voor Wouters zijn bandje De Dijk (“Ik doe niets en ik voel niets, ik hang alleen maar rond, ik kijk wat door de ramen en ik krab wat aan mijn kont. Ik voel alleen het bloeden van mijn hart.”).

Vanaf maandag wordt duidelijk of Advocaat inderdaad die team-coach is, die hij pretendeert te zijn.